باب أَعِنْ أَخَاكَ ظَالِمًا أَوْ مَظْلُومًا
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَنَسٍ، وَحُمَيْدٌ الطَّوِيلُ، سَمِعَا أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " انْصُرْ أَخَاكَ ظَالِمًا أَوْ مَظْلُومًا ".
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Ҳушайм ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ ибн Абу Бакр ибн Анас ва Ҳумайд Тавиил хабар берди, улар Анас ибн Моликни (розияллаҳу анҳу) шундай деяётганини эшитдилар: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Биродарингга — золим бўлса ҳам, мазлум бўлса ҳам — ёрдам бер».
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " انْصُرْ أَخَاكَ ظَالِمًا أَوْ مَظْلُومًا ". قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا نَنْصُرُهُ مَظْلُومًا، فَكَيْفَ نَنْصُرُهُ ظَالِمًا قَالَ " تَأْخُذُ فَوْقَ يَدَيْهِ ".
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Муътамир ривоят қилди, у Ҳумайддан, у Анасдан (розияллаҳу анҳу), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Биродарингга — золим бўлса ҳам, мазлум бўлса ҳам — ёрдам бер». Улар: Ё Расулуллаҳ, бу (киши) мазлум бўлса унга ёрдам берамиз, лекин золим бўлса унга қандай ёрдам берамиз? деди. У: «Унинг икки қўлидан ушлаб (зулмдан) тўсасан», деди.