Жаннатнинг сифати ва яратилганлиги

Yaratilish boshlanishi · 17 ҳадис

باب مَا جَاءَ فِي صِفَةِ الْجَنَّةِ وَأَنَّهَا مَخْلُوقَةٌ

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ إِذَا مَاتَ أَحَدُكُمْ فَإِنَّهُ يُعْرَضُ عَلَيْهِ مَقْعَدُهُ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ، فَإِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَمِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ، وَإِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَمِنْ أَهْلِ النَّارِ ‏"‏‏.‏

Аҳмад ибн Юнус бизга айтди, Лайс ибн Саъд бизга айтди, Нофиъдан, Абдуллаҳ ибн Умар розияллаҳу анҳумодан, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Сизлардан бири ўлса, унга ўрни (жойи) эрталаб ва кечқурун кўрсатилади: агар жаннат аҳлидан бўлса, жаннат аҳлидан (жойи); агар дўзах аҳлидан бўлса, дўзах аҳлидан (жойи). Унга: ‹Бу сенинг ўрнинг, токи Аллаҳ сени қиёмат куни унга қайтаргунча›, дейилади».

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا سَلْمُ بْنُ زَرِيرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ اطَّلَعْتُ فِي الْجَنَّةِ فَرَأَيْتُ أَكْثَرَ أَهْلِهَا الْفُقَرَاءَ، وَاطَّلَعْتُ فِي النَّارِ فَرَأَيْتُ أَكْثَرَ أَهْلِهَا النِّسَاءَ ‏"‏‏.‏

Абул-Валид бизга айтди, Салм ибн Зарир бизга айтди, Абу Ражо бизга айтди, Имрон ибн Ҳусайндан, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан, у деди: «Мен жаннатга назар солдим, унинг аҳлининг кўпи фақирлар (камбағаллар) эканини кўрдим; дўзахга назар солдим, унинг аҳлининг кўпи аёллар эканини кўрдим».

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَيْنَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ قَالَ ‏ "‏ بَيْنَا أَنَا نَائِمٌ رَأَيْتُنِي فِي الْجَنَّةِ، فَإِذَا امْرَأَةٌ تَتَوَضَّأُ إِلَى جَانِبِ قَصْرٍ، فَقُلْتُ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ فَقَالُوا لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، فَذَكَرْتُ غَيْرَتَهُ، فَوَلَّيْتُ مُدْبِرًا ‏"‏‏.‏ فَبَكَى عُمَرُ وَقَالَ أَعَلَيْكَ أَغَارُ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏

Саъид ибн Абу Марям бизга айтди, Лайс бизга айтди, у деди: Уқайл менга айтди, Ибн Шиҳобдан, у деди: Саъид ибнул-Мусайяб менга хабар берди, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳу деди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдида эдик, бирдан у деди: «Мен ухлаб ётганимда, ўзимни жаннатда кўрдим. Бирдан бир аёл бир қаср ёнида таҳорат олаётган эди. Мен: ‹Бу қаср кимники?›, дедим. Улар: ‹Умар ибн Хаттобники›, дедилар. Мен унинг рашкини эслаб, орқамга (қайтиб) кетдим». Шунда Умар йиғлаб: «Сенга рашк қиламанми (сендан рашк қилишим мумкинми), эй Расулуллаҳ?!», деди.

حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عِمْرَانَ الْجَوْنِيَّ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قَيْسٍ الأَشْعَرِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ الْخَيْمَةُ دُرَّةٌ مُجَوَّفَةٌ، طُولُهَا فِي السَّمَاءِ ثَلاَثُونَ مِيلاً، فِي كُلِّ زَاوِيَةٍ مِنْهَا لِلْمُؤْمِنِ أَهْلٌ لاَ يَرَاهُمُ الآخَرُونَ ‏"‏‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ الصَّمَدِ وَالْحَارِثُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ أَبِي عِمْرَانَ سِتُّونَ مِيلاً‏.‏

Ҳажжож ибн Минҳол бизга айтди, Ҳаммом бизга айтди, у деди: Абу Имрон Жавнийни эшитдим, у Абу Бакр ибн Абдуллаҳ ибн Қайс Ашъарийдан, отасидан айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «(Жаннатдаги) чодир ич-бўш бир гавҳар (дурдир), унинг баландлиги осмонга (қараб) ўттиз мил; унинг ҳар бир бурчагида мўмин учун аҳл(лар) бор, уларни бошқалар кўрмайди». Абу Абдуссамад ва Ҳорис ибн Убайд Абу Имрондан: «олтмиш мил», дедилар.

حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ قَالَ اللَّهُ أَعْدَدْتُ لِعِبَادِي الصَّالِحِينَ مَا لاَ عَيْنَ رَأَتْ، وَلاَ أُذُنَ سَمِعَتْ، وَلاَ خَطَرَ عَلَى قَلْبِ بَشَرٍ، فَاقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ ‏{‏فَلاَ تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ ‏}‏‏"‏‏.‏

Ҳумайдий бизга айтди, Суфён бизга айтди, Абуз-Зинод бизга айтди, Аъраждан, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Аллаҳ: ‹Мен солиҳ бандаларим учун ҳеч бир кўз кўрмаган, ҳеч бир қулоқ эшитмаган ва ҳеч бир инсоннинг қалбига келмаган (неъмат) тайёрладим›, деди. Хоҳласангиз, ‹Ҳеч бир жон улар учун яшириб қўйилган кўз қувончларидан (нималар борлигини) билмас› (оятини) ўқинглар».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ أَوَّلُ زُمْرَةٍ تَلِجُ الْجَنَّةَ صُورَتُهُمْ عَلَى صُورَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ، لاَ يَبْصُقُونَ فِيهَا وَلاَ يَمْتَخِطُونَ وَلاَ يَتَغَوَّطُونَ، آنِيَتُهُمْ فِيهَا الذَّهَبُ، أَمْشَاطُهُمْ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ، وَمَجَامِرُهُمُ الأَلُوَّةُ، وَرَشْحُهُمُ الْمِسْكُ، وَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ زَوْجَتَانِ، يُرَى مُخُّ سُوقِهِمَا مِنْ وَرَاءِ اللَّحْمِ، مِنَ الْحُسْنِ، لاَ اخْتِلاَفَ بَيْنَهُمْ وَلاَ تَبَاغُضَ، قُلُوبُهُمْ قَلْبٌ وَاحِدٌ، يُسَبِّحُونَ اللَّهَ بُكْرَةً وَعَشِيًّا ‏"‏‏.‏

Муҳаммад ибн Муқотил бизга айтди, Абдуллаҳ бизга хабар берди, Маъмар бизга хабар берди, Ҳаммом ибн Мунаббиҳдан, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Жаннатга кирадиган илк гуруҳнинг сурати тўлин ойдек (чиройли) бўлади. Улар унда тупурмайдилар, бурунларини қоқмайдилар ва ҳожат чиқармайдилар. Уларнинг идишлари унда олтиндан, тароқлари олтин ва кумушдан, манқаллари (хушбўй тутатадигани) алвва (уд) (дарахтидан), тери-суви (тер)и миск (кабидир). Уларнинг ҳар бири учун икки жуфт (хотин) бор; чиройлилигидан болдирлари (мағзи) гўшт ортидан кўринади. Улар орасида ихтилоф ҳам, ўзаро нафрат ҳам йўқ; қалблари битта қалбдир; Аллаҳга эрталаб ва кечқурун тасбеҳ айтадилар».

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ أَوَّلُ زُمْرَةٍ تَدْخُلُ الْجَنَّةَ عَلَى صُورَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ، وَالَّذِينَ عَلَى إِثْرِهِمْ كَأَشَدِّ كَوْكَبٍ إِضَاءَةً، قُلُوبُهُمْ عَلَى قَلْبِ رَجُلٍ وَاحِدٍ، لاَ اخْتِلاَفَ بَيْنَهُمْ وَلاَ تَبَاغُضَ، لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ زَوْجَتَانِ، كُلُّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا يُرَى مُخُّ سَاقِهَا مِنْ وَرَاءِ لَحْمِهَا مِنَ الْحُسْنِ، يُسَبِّحُونَ اللَّهَ بُكْرَةً وَعَشِيًّا، لاَ يَسْقَمُونَ وَلاَ يَمْتَخِطُونَ، وَلاَ يَبْصُقُونَ، آنِيَتُهُمُ الذَّهَبُ وَالْفِضَّةُ، وَأَمْشَاطُهُمُ الذَّهَبُ، وَقُودُ مَجَامِرِهِمُ الأُلُوَّةُ ـ قَالَ أَبُو الْيَمَانِ يَعْنِي الْعُودَ ـ وَرَشْحُهُمُ الْمِسْكُ ‏"‏‏.‏ وَقَالَ مُجَاهِدٌ الإِبْكَارُ أَوَّلُ الْفَجْرِ، وَالْعَشِيُّ مَيْلُ الشَّمْسِ أَنْ تُرَاهُ تَغْرُبَ‏.‏

Абул-Ямон бизга айтди, Шуъайб бизга хабар берди, Абуз-Зинод бизга айтди, Аъраждан, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Жаннатга кирадиган илк гуруҳ тўлин ой суратида; уларнинг ортидагилар — энг ёруғ юлдуздек. Қалблари битта кишининг қалби (каби)дир, улар орасида ихтилоф ҳам, нафрат ҳам йўқ. Уларнинг ҳар бири учун икки жуфт (хотин); уларнинг ҳар бирининг болдири (мағзи) чиройлилигидан гўшт ортидан кўринади. Аллаҳга эрталаб ва кечқурун тасбеҳ айтадилар; касал бўлмайдилар, бурун қоқмайдилар, тупурмайдилар; идишлари олтин ва кумуш, тароқлари олтин, манқаллари ёқилғиси алвва (уд)» — Абул-Ямон: «яъни уд (дарахти)», деди — «тери-суви миск». Мужоҳид: «‹Ибкор› — бомдоднинг аввали; ‹ашийй› — қуёшнинг ботишга мойил бўлиб кўринган (вақти)», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ، حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لَيَدْخُلَنَّ مِنْ أُمَّتِي سَبْعُونَ أَلْفًا ـ أَوْ سَبْعُمِائَةِ أَلْفٍ ـ لاَ يَدْخُلُ أَوَّلُهُمْ حَتَّى يَدْخُلَ آخِرُهُمْ، وَجُوهُهُمْ عَلَى صُورَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ ‏"‏‏.‏

Муҳаммад ибн Абу Бакр Муқаддамий бизга айтди, Фузайл ибн Сулаймон бизга айтди, Абу Ҳозимдан, Саҳл ибн Саъд розияллаҳу анҳудан, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: «Албатта, менинг умматимдан етмиш минг — ёки етти юз минг — (киши жаннатга) киради; уларнинг аввалгиси (охиргиси) кирмагунча кирмайди (бирга кирадилар); юзлари тўлин ой суратида (бўлади)».

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُعْفِيُّ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ قَتَادَةَ، حَدَّثَنَا أَنَسٌ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أُهْدِيَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم جُبَّةُ سُنْدُسٍ، وَكَانَ يَنْهَى عَنِ الْحَرِيرِ، فَعَجِبَ النَّاسُ مِنْهَا، فَقَالَ ‏ "‏ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ، لَمَنَادِيلُ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فِي الْجَنَّةِ أَحْسَنُ مِنْ هَذَا ‏"‏‏.‏

Абдуллаҳ ибн Муҳаммад Жуъфий бизга айтди, Юнус ибн Муҳаммад бизга айтди, Шайбон бизга айтди, Қатодадан, Анас розияллаҳу анҳу бизга айтди, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга сундус (ипак) жубба ҳадя қилинди — у ипакдан қайтарар эди — одамлар ундан таажжубландилар. Шунда у: «Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, Саъд ибн Муознинг жаннатдаги рўмоллари бундан чиройлироқдир», деди.

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِثَوْبٍ مِنْ حَرِيرٍ، فَجَعَلُوا يَعْجَبُونَ مِنْ حُسْنِهِ وَلِينِهِ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لَمَنَادِيلُ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فِي الْجَنَّةِ أَفْضَلُ مِنْ هَذَا ‏"‏‏.‏

Мусаддад бизга айтди, Яҳё ибн Саъид бизга айтди, Суфёндан, у деди: Абу Исъҳоқ менга айтди, у деди: Баро ибн Озиб розияллаҳу анҳумони эшитдим, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга ипакдан бир кийим келтирилди, одамлар унинг чиройлилиги ва юмшоқлигидан таажжублана бошладилар. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Саъд ибн Муознинг жаннатдаги рўмоллари бундан афзалдир», деди.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ مَوْضِعُ سَوْطٍ فِي الْجَنَّةِ خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا ‏"‏‏.‏

Али ибн Абдуллаҳ бизга айтди, Суфён бизга айтди, Абу Ҳозимдан, Саҳл ибн Саъд Соидийдан, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Жаннатда бир қамчи (жойлашадиган) жой дунё ва ундаги нарсалардан яхшироқдир».

حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عَبْدِ الْمُؤْمِنِ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ إِنَّ فِي الْجَنَّةِ لَشَجَرَةً يَسِيرُ الرَّاكِبُ فِي ظِلِّهَا مِائَةَ عَامٍ لاَ يَقْطَعُهَا ‏"‏‏.‏

Равҳ ибн Абдулмуъмин бизга айтди, Язид ибн Зурайъ бизга айтди, Саъид бизга айтди, Қатодадан, Анас ибн Молик розияллаҳу анҳу бизга айтди, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан, у деди: «Албатта, жаннатда шундай бир дарахт борки, суворий унинг соясида юз йил юрса ҳам, уни (охиригача етиб) кесиб ўтолмайди».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ، حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا هِلاَلُ بْنُ عَلِيٍّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي عَمْرَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِنَّ فِي الْجَنَّةِ لَشَجَرَةً يَسِيرُ الرَّاكِبُ فِي ظِلِّهَا مِائَةَ سَنَةٍ، وَاقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ ‏{‏وَظِلٍّ مَمْدُودٍ‏}‏‏"‏ «وَلَقَابُ قَوْسِ أَحَدِكُمْ فِي الْجَنَّةِ خَيْرٌ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ أَوْ تَغْرُبُ»

Муҳаммад ибн Синон бизга айтди, Фулайҳ ибн Сулаймон бизга айтди, Ҳилол ибн Али бизга айтди, Абдураҳмон ибн Абу Амрадан, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан, у деди: «Албатта, жаннатда шундай бир дарахт борки, суворий унинг соясида юз йил юрса ҳам, уни (охирига етиб) кесиб ўтолмайди. Хоҳласангиз, ‹...ва чўзилган соя› (оятини) ўқинглар. Ва сизлардан бировингизнинг жаннатдаги бир ёй (жойлашадиган) жойи қуёш чиқадиган ёки ботадиган (барча) нарсадан яхшироқдир».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ، حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا هِلاَلُ بْنُ عَلِيٍّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي عَمْرَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِنَّ فِي الْجَنَّةِ لَشَجَرَةً يَسِيرُ الرَّاكِبُ فِي ظِلِّهَا مِائَةَ سَنَةٍ، وَاقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ ‏{‏وَظِلٍّ مَمْدُودٍ‏}‏‏"‏ «وَلَقَابُ قَوْسِ أَحَدِكُمْ فِي الْجَنَّةِ خَيْرٌ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ أَوْ تَغْرُبُ»

Муҳаммад ибн Синон бизга айтди, Фулайҳ ибн Сулаймон бизга айтди, Ҳилол ибн Али бизга айтди, Абдураҳмон ибн Абу Амрадан, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан, у деди: «Албатта, жаннатда шундай бир дарахт борки, суворий унинг соясида юз йил юрса ҳам, уни (охирига етиб) кесиб ўтолмайди. Хоҳласангиз, ‹...ва чўзилган соя› (оятини) ўқинглар. Ва сизлардан бировингизнинг жаннатдаги бир ёй (жойлашадиган) жойи қуёш чиқадиган ёки ботадиган (барча) нарсадан яхшироқдир».

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُلَيْحٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ هِلاَلٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي عَمْرَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ أَوَّلُ زُمْرَةٍ تَدْخُلُ الْجَنَّةَ عَلَى صُورَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ، وَالَّذِينَ عَلَى آثَارِهِمْ كَأَحْسَنِ كَوْكَبٍ دُرِّيٍّ فِي السَّمَاءِ إِضَاءَةً، قُلُوبُهُمْ عَلَى قَلْبِ رَجُلٍ وَاحِدٍ، لاَ تَبَاغُضَ بَيْنَهُمْ وَلاَ تَحَاسُدَ، لِكُلِّ امْرِئٍ زَوْجَتَانِ مِنَ الْحُورِ الْعِينِ، يُرَى مُخُّ سُوقِهِنَّ مِنْ وَرَاءِ الْعَظْمِ وَاللَّحْمِ ‏"‏‏.‏

Иброҳим ибнул-Мунзир бизга айтди, Муҳаммад ибн Фулайҳ бизга айтди, отам бизга айтди, Ҳилолдан, Абдураҳмон ибн Абу Амрадан, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: «Жаннатга кирадиган илк гуруҳ тўлин ой суратида; уларнинг ортида (борувчи)лар — осмондаги энг чиройли дуррли (ёруғ) юлдуздек. Қалблари битта киши қалби (каби)дир; улар орасида нафрат ҳам, ҳасад ҳам йўқ. Ҳар бири учун ҳурул-айндан икки жуфт (хотин); уларнинг болдирлари (мағзи) суяк ва гўшт ортидан кўринади».

حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ عَدِيُّ بْنُ ثَابِتٍ أَخْبَرَنِي قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَمَّا مَاتَ إِبْرَاهِيمُ قَالَ ‏ "‏ إِنَّ لَهُ مُرْضِعًا فِي الْجَنَّةِ ‏"‏‏.‏

Ҳажжож ибн Минҳол бизга айтди, Шуъба бизга айтди, у деди: Адий ибн Собит менга хабар берди, у деди: Барони розияллаҳу анҳу эшитдим, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан, у (Набийнинг ўғли) Иброҳим вафот этганида деди: «Албатта, унга жаннатда эмизувчи (она) бор (эмизиб етказади)».

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِنَّ أَهْلَ الْجَنَّةِ يَتَرَاءَيُونَ أَهْلَ الْغُرَفِ مِنْ فَوْقِهِمْ كَمَا يَتَرَاءَيُونَ الْكَوْكَبَ الدُّرِّيَّ الْغَابِرَ فِي الأُفُقِ مِنَ الْمَشْرِقِ أَوِ الْمَغْرِبِ، لِتَفَاضُلِ مَا بَيْنَهُمْ ‏"‏‏.‏ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، تِلْكَ مَنَازِلُ الأَنْبِيَاءِ لاَ يَبْلُغُهَا غَيْرُهُمْ قَالَ ‏"‏ بَلَى وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، رِجَالٌ آمَنُوا بِاللَّهِ وَصَدَّقُوا الْمُرْسَلِينَ ‏"‏‏.‏

Абдулазиз ибн Абдуллаҳ бизга айтди, у деди: Молик ибн Анас менга айтди, Сафвон ибн Сулаймдан, Ато ибн Ясордан, Абу Саъид Худрий розияллаҳу анҳудан, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан, у деди: «Албатта, жаннат аҳли ўзларидан юқорида бўлган ғурфа (хона) аҳлини — улар орасидаги (мартаба) тафовути сабабли — шарқ ёки ғарб уфқида ботиб кетаётган дуррли (ёруғ) юлдузни кўргандек кўрадилар». Улар: «Эй Расулуллаҳ, булар пайғамбарларнинг манзилларидир, уларга бошқалар етолмайди (аъло даража)», дедилар. У: «Йўқ (етади), жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, (улар) Аллаҳга иймон келтирган ва пайғамбарларни тасдиқлаган кишилардир», деди.