حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُعْفِيُّ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ قَتَادَةَ، حَدَّثَنَا أَنَسٌ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أُهْدِيَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم جُبَّةُ سُنْدُسٍ، وَكَانَ يَنْهَى عَنِ الْحَرِيرِ، فَعَجِبَ النَّاسُ مِنْهَا، فَقَالَ " وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ، لَمَنَادِيلُ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فِي الْجَنَّةِ أَحْسَنُ مِنْ هَذَا ".
Абдуллаҳ ибн Муҳаммад Жуъфий бизга айтди, Юнус ибн Муҳаммад бизга айтди, Шайбон бизга айтди, Қатодадан, Анас розияллаҳу анҳу бизга айтди, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга сундус (ипак) жубба ҳадя қилинди — у ипакдан қайтарар эди — одамлар ундан таажжубландилар. Шунда у: «Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, Саъд ибн Муознинг жаннатдаги рўмоллари бундан чиройлироқдир», деди.