حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ قَتَادَةَ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّهُ أُهْدِيَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جُبَّةٌ مِنْ سُنْدُسٍ وَكَانَ يَنْهَى عَنِ الْحَرِيرِ فَعَجِبَ النَّاسُ مِنْهَا فَقَالَ " وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ إِنَّ مَنَادِيلَ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فِي الْجَنَّةِ أَحْسَنُ مِنْ هَذَا " .
Бизга Зуҳайр ибн Ҳарб ҳадис айтди, бизга Юнус ибн Муҳаммад ҳадис айтди, бизга Шайбон Қатодадан ривоят қилди: бизга Анас ибн Молик ҳадис айтдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга сундус (нозик шойи)дан жубба ҳадя қилинди — у шойидан қайтарар эди — одамлар ундан ҳайратландилар. Шунда у дедилар: «Муҳаммаднинг жони Қўлида бўлган Зот билан қасамки, Жаннатдаги Саъд ибн Муознинг рўмолчалари бундан гўзалроқдир».