حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، عَنِ اللَّيْثِ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ أَبِيهِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ ذَهَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِبَعْضِ حَاجَتِهِ، فَقُمْتُ أَسْكُبُ عَلَيْهِ الْمَاءَ ـ لاَ أَعْلَمُهُ إِلاَّ قَالَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ ـ فَغَسَلَ وَجْهَهُ، وَذَهَبَ يَغْسِلُ ذِرَاعَيْهِ فَضَاقَ عَلَيْهِ كُمُّ الْجُبَّةِ، فَأَخْرَجَهُمَا مِنْ تَحْتِ جُبَّتِهِ فَغَسَلَهُمَا ثُمَّ مَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ.
Яҳё ибн Букайр бизға айтди, у Лайсдан, у Абдулазиз ибн Абу Саламадан, у Саъд ибн Иброҳимдан, у Нофиъ ибн Жубайрдан, у Урва ибн ал-Муғийрадан, у отаси ал-Муғийра ибн Шуъбадан: У айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам баъзи ҳожатига кетди. Мен туриб унга сув қуя бошладим — гумонимча фақат «Табук ғазотида» деди — у юзини ювди, қўлларини ювмоқчи бўлди, жуббанинг енги унга тор келди. Шунда уларни жуббаси тагидан чиқариб ювди, кейин махсларига маш тортди.
حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ يَحْيَى، عَنْ عَبَّاسِ بْنِ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ، قَالَ أَقْبَلْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْ غَزْوَةِ تَبُوكَ حَتَّى إِذَا أَشْرَفْنَا عَلَى الْمَدِينَةِ قَالَ " هَذِهِ طَابَةُ، وَهَذَا أُحُدٌ، جَبَلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ ".
Холид ибн Махлад бизға айтди, Сулаймон бизға айтди, деди: Амр ибн Яҳё менга айтди, у Аббос ибн Саҳл ибн Саъддан, у Абу Ҳумайддан: У айтди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Табук ғазотидан келдик, то Мадинага юқоридан қараганимизда, у деди: «Бу Тоба (Мадина), бу Уҳуд — бизни севадиган ва биз уни севадиган тоғ.»
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجَعَ مِنْ غَزْوَةِ تَبُوكَ فَدَنَا مِنَ الْمَدِينَةِ فَقَالَ " إِنَّ بِالْمَدِينَةِ أَقْوَامًا مَا سِرْتُمْ مَسِيرًا وَلاَ قَطَعْتُمْ وَادِيًا إِلاَّ كَانُوا مَعَكُمْ ". قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَهُمْ بِالْمَدِينَةِ قَالَ " وَهُمْ بِالْمَدِينَةِ، حَبَسَهُمُ الْعُذْرُ ".
Аҳмад ибн Муҳаммад бизға айтди, Абдуллаҳ бизға хабар берди, Ҳумайд ат-Тавийл бизға хабар берди, у Анас ибн Молик розияллаҳу анҳудан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Табук ғазотидан қайтди, Мадинага яқинлашди ва деди: «Албатта, Мадинада шундай қавмлар бор-ки, сизлар қандай йўл юрган ва қандай водий кесиб ўтган бўлсангиз, улар сизлар билан бирга эдилар.» Улар дедилар: «Эй Расулуллаҳ, улар Мадинадами?» У деди: «Улар Мадинада (бўлсалар ҳам), уларни узр (касаллик) ушлаб қолди.»