Валима ҳатто битта қўй билан бўлса ҳам

حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي حُمَيْدٌ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَأَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ وَتَزَوَّجَ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ ‏"‏ كَمْ أَصْدَقْتَهَا ‏"‏‏.‏ قَالَ وَزْنَ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ‏.‏ وَعَنْ حُمَيْدٍ سَمِعْتُ أَنَسًا قَالَ لَمَّا قَدِمُوا الْمَدِينَةَ نَزَلَ الْمُهَاجِرُونَ عَلَى الأَنْصَارِ فَنَزَلَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ عَلَى سَعْدِ بْنِ الرَّبِيعِ فَقَالَ أُقَاسِمُكَ مَالِي وَأَنْزِلُ لَكَ عَنْ إِحْدَى امْرَأَتَىَّ‏.‏ قَالَ بَارَكَ اللَّهُ لَكَ فِي أَهْلِكَ ��َمَالِكَ‏.‏ فَخَرَجَ إِلَى السُّوقِ فَبَاعَ وَاشْتَرَى فَأَصَابَ شَيْئًا مِنْ أَقِطٍ وَسَمْنٍ فَتَزَوَّجَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ ‏"‏‏.‏

Али, Суфёндан: Менга Ҳумайд айтиб берди: У Анасни (розияллаҳу анҳу) эшитди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Абдураҳмон ибн Авфдан — у Ансордан бир аёлга уйланган эди — сўрадилар: «Унга қанча маҳр бердинг?» У: Бир данак оғирликда олтин, деди. Ҳумайддан: Анасни эшитдим: Улар Мадинага келганларида, Муҳожирлар Ансорнинг (уйлари)га тушди. Абдураҳмон ибн Авф Саъд ибн Рабиънинг (уйига) тушди. (Саъд): Сенга молимни бўлиб бераман ва икки хотинимдан бирини сенга (талоғ қилиб) тушираман, деди. У: Аллаҳ сенга оиланг ва молингда барака берсин, деди. Сўнг бозорга чиқиб, сотди ва сотиб олди, қурут ва ёғдан бирор нарса топди (фойда қилди), сўнг уйланди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Валима қил, бир қўй (сўйиб) бўлса ҳам» дедилар.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ مَا أَوْلَمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى شَىْءٍ مِنْ نِسَائِهِ، مَا أَوْلَمَ عَلَى زَيْنَبَ أَوْلَمَ بِشَاةٍ‏.‏

Сулаймон ибн Ҳарб, Ҳаммоддан, у Собитдан, у Анасдан ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам хотинларидан ҳеч бирига Зайнабга қилгандек валима қилмадилар — бир қўй (сўйиб) валима қилдилар.

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، عَنْ عَبْدِ الْوَارِثِ، عَنْ شُعَيْبٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَعْتَقَ صَفِيَّةَ، وَتَزَوَّجَهَا وَجَعَلَ عِتْقَهَا صَدَاقَهَا، وَأَوْلَمَ عَلَيْهَا بِحَيْسٍ‏.‏

Мусаддад, Абдулворисдан, у Шуъайбдан, у Анасдан ривоят қилади: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Сафияни озод қилиб, унга уйландилар ва уни озод қилишни унинг маҳри қилдилар, ва унга хайс (хурмоли таом) билан валима қилдилар.

حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنْ بَيَانٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا، يَقُولُ بَنَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِامْرَأَةٍ فَأَرْسَلَنِي فَدَعَوْتُ رِجَالاً إِلَى الطَّعَامِ‏.‏

Молик ибн Исмоил, Зуҳайрдан, у Баёндан ривоят қилади: Анасни эшитдим: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир аёл билан қовушдилар ва мени юбордилар, мен эркакларни таомга чақирдим.