بَابُ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى: {لِلَّذِينَ يُؤْلُونَ مِنْ نِسَائِهِمْ تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍ} إِلَى قَوْلِهِ: {سَمِيعٌ عَلِيمٌ} {فَإِنْ فَاءُوا} رَجَعُوا
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ، عَنْ أَخِيهِ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ آلَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ نِسَائِهِ، وَكَانَتِ انْفَكَّتْ رِجْلُهُ فَأَقَامَ فِي مَشْرُبَةٍ لَهُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ، ثُمَّ نَزَلَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ آلَيْتَ شَهْرًا. فَقَالَ " الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ ".
Исмоил ибн Абу Увайс, акасидан, у Сулаймондан, у Ҳумайд Тавийлдан ривоят қилади: У Анас ибн Моликни эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам хотинларидан илў қилдилар (кирмасликка қасам ичдилар), у кишининг оёғлари (отдан йиқилиб) чиқиб кетган эди. У ўз баландхонасида йигирма тўққиз (кун) турдилар, сўнг тушдилар. Улар: Эй Расулуллаҳ, сиз бир ойга илў қилган эдингиз, дедилар. У: «Ой (баъзан) йигирма тўққиз (кун) бўлади» дедилар.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، رضى الله عنهما كَانَ يَقُولُ فِي الإِيلاَءِ الَّذِي سَمَّى اللَّهُ لاَ يَحِلُّ لأَحَدٍ بَعْدَ الأَجَلِ إِلاَّ أَنْ يُمْسِكَ بِالْمَعْرُوفِ، أَوْ يَعْزِمَ بِالطَّلاَقِ، كَمَا أَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ.
Қутайба, Лайсдан, у Нофиъдан ривоят қилади: Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо) Аллаҳ номлаган илў ҳақида: Муддат (тўрт ой) ўтганидан кейин ҳеч кимга — ё маъруфда (яхшилик билан хотинини) ушлаб туриши ёки Аллаҳ азза ва жалла буюрганидек талоқни қарор қилишидан бошқа — дуруст эмас, дер эди.
وَقَالَ لِي إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، إِذَا مَضَتْ أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ يُوقَفُ حَتَّى يُطَلِّقَ، وَلاَ يَقَعُ عَلَيْهِ الطَّلاَقُ حَتَّى يُطَلِّقَ. وَيُذْكَرُ ذَلِكَ عَنْ عُثْمَانَ وَعَلِيٍّ وَأَبِي الدَّرْدَاءِ وَعَائِشَةَ وَاثْنَىْ عَشَرَ رَجُلاً مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Исмоил менга айтди: Менга Молик, у Нофиъдан, у Ибн Умардан айтиб берди: Тўрт ой ўтганида, у (эр) талоқ қилгунча тўхтатиб турилади (сўролади), унга талоқ тушмайди, то ўзи талоқ қилгунча. Бу Усмон, Али, Абуд Дардо, Оиша ва Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам саҳобаларидан ўн икки кишидан зикр қилинади.