وَقَالَ لِي إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، إِذَا مَضَتْ أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ يُوقَفُ حَتَّى يُطَلِّقَ، وَلاَ يَقَعُ عَلَيْهِ الطَّلاَقُ حَتَّى يُطَلِّقَ. وَيُذْكَرُ ذَلِكَ عَنْ عُثْمَانَ وَعَلِيٍّ وَأَبِي الدَّرْدَاءِ وَعَائِشَةَ وَاثْنَىْ عَشَرَ رَجُلاً مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Исмоил менга айтди: Менга Молик, у Нофиъдан, у Ибн Умардан айтиб берди: Тўрт ой ўтганида, у (эр) талоқ қилгунча тўхтатиб турилади (сўролади), унга талоқ тушмайди, то ўзи талоқ қилгунча. Бу Усмон, Али, Абуд Дардо, Оиша ва Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам саҳобаларидан ўн икки кишидан зикр қилинади.