باب الْمَضْمَضَةِ بَعْدَ الطَّعَامِ
حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سُوَيْدِ بْنِ النُّعْمَانِ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى خَيْبَرَ، فَلَمَّا كُنَّا بِالصَّهْبَاءِ دَعَا بِطَعَامٍ فَمَا أُتِيَ إِلاَّ بِسَوِيقٍ، فَأَكَلْنَا فَقَامَ إِلَى الصَّلاَةِ، فَتَمَضْمَضَ وَمَضْمَضْنَا.
Али, Суфёндан: Яҳё ибн Саидни эшитдим, у Бушайр ибн Ясордан, у Сувайд ибн Нуъмондан ривоят қилади: У: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Хайбарга чиқдик. Саҳбо (жойида) бўлганимизда, у таом сўрадилар, фақат савиқ (қовурилган ун)дан бошқа келтирилмади. Биз едик. Сўнг у киши намозга турдилар, оғизларини чайдилар, биз ҳам чайдик, деди.
قَالَ يَحْيَى سَمِعْتُ بُشَيْرًا، يَقُولُ حَدَّثَنَا سُوَيْدٌ، خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى خَيْبَرَ، فَلَمَّا كُنَّا بِالصَّهْبَاءِ ـ قَالَ يَحْيَى وَهْىَ مِنْ خَيْبَرَ عَلَى رَوْحَةٍ ـ دَعَا بِطَعَامٍ فَمَا أُتِيَ إِلاَّ بِسَوِيقٍ، فَلُكْنَاهُ فَأَكَلْنَا مَعَهُ، ثُمَّ دَعَا بِمَاءٍ فَمَضْمَضَ وَمَضْمَضْنَا مَعَهُ، ثُمَّ صَلَّى بِنَا الْمَغْرِبَ وَلَمْ يَتَوَضَّأْ. وَقَالَ سُفْيَانُ كَأَنَّكَ تَسْمَعُهُ مِنْ يَحْيَى.
Яҳё айтди: Бушайрни эшитдим: Бизга Сувайд айтиб берди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Хайбарга чиқдик. Саҳбо (жойида) бўлганимизда — Яҳё: У Хайбардан бир манзил (йўл) масофада, деди — у таом сўрадилар, фақат савиқ (қовурилган ун)дан бошқа келтирилмади. Биз уни чайнадик, у билан бирга едик. Сўнг у сув сўраб, оғизларини чайдилар, биз ҳам у билан чайдик. Сўнг у бизга шом (намозини) ўқиб бердилар, таҳорат қилмадилар. Суфён: Гўё сен уни Яҳёдан эшитаётгандексан (шунчалик аниқ), деди.