قَالَ يَحْيَى سَمِعْتُ بُشَيْرًا، يَقُولُ حَدَّثَنَا سُوَيْدٌ، خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى خَيْبَرَ، فَلَمَّا كُنَّا بِالصَّهْبَاءِ ـ قَالَ يَحْيَى وَهْىَ مِنْ خَيْبَرَ عَلَى رَوْحَةٍ ـ دَعَا بِطَعَامٍ فَمَا أُتِيَ إِلاَّ بِسَوِيقٍ، فَلُكْنَاهُ فَأَكَلْنَا مَعَهُ، ثُمَّ دَعَا بِمَاءٍ فَمَضْمَضَ وَمَضْمَضْنَا مَعَهُ، ثُمَّ صَلَّى بِنَا الْمَغْرِبَ وَلَمْ يَتَوَضَّأْ. وَقَالَ سُفْيَانُ كَأَنَّكَ تَسْمَعُهُ مِنْ يَحْيَى.
Яҳё айтди: Бушайрни эшитдим: Бизга Сувайд айтиб берди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Хайбарга чиқдик. Саҳбо (жойида) бўлганимизда — Яҳё: У Хайбардан бир манзил (йўл) масофада, деди — у таом сўрадилар, фақат савиқ (қовурилган ун)дан бошқа келтирилмади. Биз уни чайнадик, у билан бирга едик. Сўнг у сув сўраб, оғизларини чайдилар, биз ҳам у билан чайдик. Сўнг у бизга шом (намозини) ўқиб бердилар, таҳорат қилмадилар. Суфён: Гўё сен уни Яҳёдан эшитаётгандексан (шунчалик аниқ), деди.