Касаллик гуноҳларга каффорат

Bemorlar kitobi · 6 ҳадис

بَابُ مَا جَاءَ فِي كَفَّارَةِ الْمَرَضِ

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ مَا مِنْ مُصِيبَةٍ تُصِيبُ الْمُسْلِمَ إِلاَّ كَفَّرَ اللَّهُ بِهَا عَنْهُ، حَتَّى الشَّوْكَةِ يُشَاكُهَا ‏"‏‏.‏

Абул Ямон Ҳакам ибн Нофиъ, Шуъайбдан, у Зуҳрийдан: Менга Урва ибнуз Зубайр хабар берди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг хотини Оиша (розияллаҳу анҳо): Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Мусулмонга етадиган ҳар қандай мусибат — ҳатто санчиладиган тикон (гача) — Аллаҳ у билан ундан (гуноҳни) каффорат қилмаслиги йўқ (албатта кечади)» дедилар, деди.

حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ مَا يُصِيبُ الْمُسْلِمَ مِنْ نَصَبٍ وَلاَ وَصَبٍ وَلاَ هَمٍّ وَلاَ حُزْنٍ وَلاَ أَذًى وَلاَ غَمٍّ حَتَّى الشَّوْكَةِ يُشَاكُهَا، إِلاَّ كَفَّرَ اللَّهُ بِهَا مِنْ خَطَايَاهُ ‏"‏‏.‏

Абдуллаҳ ибн Муҳаммад, Абдулмалик ибн Амрдан: Бизга Зуҳайр ибн Муҳаммад, у Муҳаммад ибн Амр ибн Ҳалҳаладан, у Ато ибн Ясордан, у Абу Саид Худрийдан ва Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан айтиб берди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Мусулмонга етадиган ҳар қандай чарчоқ, касаллик, қайғу, ҳасрат, озор ва ғамдан — ҳатто санчиладиган тикон(гача) — Аллаҳ у билан унинг хатоларидан (гуноҳларидан) кечмаслиги йўқ (албатта кечади)» дедилар.

حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ مَا يُصِيبُ الْمُسْلِمَ مِنْ نَصَبٍ وَلاَ وَصَبٍ وَلاَ هَمٍّ وَلاَ حُزْنٍ وَلاَ أَذًى وَلاَ غَمٍّ حَتَّى الشَّوْكَةِ يُشَاكُهَا، إِلاَّ كَفَّرَ اللَّهُ بِهَا مِنْ خَطَايَاهُ ‏"‏‏.‏

Абдуллаҳ ибн Муҳаммад, Абдулмалик ибн Амрдан: Бизга Зуҳайр ибн Муҳаммад, у Муҳаммад ибн Амр ибн Ҳалҳаладан, у Ато ибн Ясордан, у Абу Саид Худрийдан ва Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан айтиб берди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Мусулмонга етадиган ҳар қандай чарчоқ, касаллик, қайғу, ҳасрат, озор ва ғамдан — ҳатто санчиладиган тикон(гача) — Аллаҳ у билан унинг хатоларидан (гуноҳларидан) кечмаслиги йўқ (албатта кечади)» дедилар.

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ سَعْدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ مَثَلُ الْمُؤْمِنِ كَالْخَامَةِ مِنَ الزَّرْعِ تُفَيِّئُهَا الرِّيحُ مَرَّةً، وَتَعْدِلُهَا مَرَّةً، وَمَثَلُ الْمُنَافِقِ كَالأَرْزَةِ لاَ تَزَالُ حَتَّى يَكُونَ انْجِعَافُهَا مَرَّةً وَاحِدَةً ‏"‏‏.‏ وَقَالَ زَكَرِيَّاءُ حَدَّثَنِي سَعْدٌ، حَدَّثَنَا ابْنُ كَعْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، كَعْبٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏

Мусаддад, Яҳёдан, у Суфёндан, у Саъддан, у Абдуллаҳ ибн Каъбдан, у отасидан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилади: «Мўминнинг мисоли экиннинг юмшоқ новдасига ўхшайди: шамол уни бир марта эгади, бир марта тўғрилайди. Мунофиқнинг мисоли эса қарағай (арза) дарахтига ўхшайди: у (тик тураверади), то бир мартада (бирданига) ағдарилгунча» дедилар. Закариё: Менга Саъд, у Ибн Каъбдан, у отаси Каъбдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан айтиб берди (деди).

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ فُلَيْحٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ هِلاَلِ بْنِ عَلِيٍّ، مِنْ بَنِي عَامِرِ بْنِ لُؤَىٍّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ مَثَلُ الْمُؤْمِنِ كَمَثَلِ الْخَامَةِ مِنَ الزَّرْعِ مِنْ حَيْثُ أَتَتْهَا الرِّيحُ كَفَأَتْهَا، فَإِذَا اعْتَدَلَتْ تَكَفَّأُ بِالْبَلاَءِ، وَالْفَاجِرُ كَالأَرْزَةِ صَمَّاءَ مُعْتَدِلَةً حَتَّى يَقْصِمَهَا اللَّهُ إِذَا شَاءَ ‏"‏‏.‏

Иброҳим ибнул Мунзир, Муҳаммад ибн Фулайҳдан: Менга отам, у Ҳилол ибн Алидан — Бану Омир ибн Луъай(дан) — у Ато ибн Ясордан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу) айтиб берди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Мўминнинг мисоли экиннинг юмшоқ новдаси мисолидадир: шамол қайси томондан келса, уни ўша томонга эгади; тўғриланганида эса бало билан (яна) эгилади. Фожир эса қаттиқ, тик турган қарағайга ўхшайди, то Аллаҳ хоҳлаганида уни синдиргунча» дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ، أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ يَسَارٍ أَبَا الْحُبَابِ، يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ مَنْ يُرِدِ اللَّهُ بِهِ خَيْرًا يُصِبْ مِنْهُ ‏"‏‏.‏

Абдуллаҳ ибн Юсуф, Моликдан, у Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Абдураҳмон ибн Абу Саъсаъадан ривоят қилади: У: Мен Саид ибн Ясор Абул Ҳубобнинг шундай деяётганини эшитдим: Абу Ҳурайрани шундай деяётганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аллаҳ кимга яхшилик ирода қилса, унга (мусибат) етказади (синайди)» дедилар.