حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، احْتَجَمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي رَأْسِهِ وَهْوَ مُحْرِمٌ مِنْ وَجَعٍ كَانَ بِهِ بِمَاءٍ يُقَالُ لَهُ لَحْىُ جَمَلٍ. وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ سَوَاءٍ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم احْتَجَمَ وَهْوَ مُحْرِمٌ فِي رَأْسِهِ مِنْ شَقِيقَةٍ كَانَتْ بِهِ.
Муҳаммад ибн Башшор, Ибн Абу Адийдан, у Ҳишомдан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — муҳрим ҳолда — бошларида, ўзларида бўлган бир оғриқ сабабли, Лаҳю Жамал деб аталувчи бир сув (жой)да ҳижома олдирдилар. Муҳаммад ибн Саво: Бизга Ҳишом, у Икримадан, у Ибн Аббосдан хабар берди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам — муҳрим ҳолда — бошларида, ўзларида бўлган ярим бош оғриги (шақиқа) сабабли ҳижома олдирдилар, деб айтди.
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، احْتَجَمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي رَأْسِهِ وَهْوَ مُحْرِمٌ مِنْ وَجَعٍ كَانَ بِهِ بِمَاءٍ يُقَالُ لَهُ لَحْىُ جَمَلٍ. وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ سَوَاءٍ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم احْتَجَمَ وَهْوَ مُحْرِمٌ فِي رَأْسِهِ مِنْ شَقِيقَةٍ كَانَتْ بِهِ.
Муҳаммад ибн Башшор, Ибн Абу Адийдан, у Ҳишомдан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — муҳрим ҳолда — бошларида, ўзларида бўлган бир оғриқ сабабли, Лаҳю Жамал деб аталувчи бир сув (жой)да ҳижома олдирдилар. Муҳаммад ибн Саво: Бизга Ҳишом, у Икримадан, у Ибн Аббосдан хабар берди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам — муҳрим ҳолда — бошларида, ўзларида бўлган ярим бош оғриги (шақиқа) сабабли ҳижома олдирдилар, деб айтди.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبَانَ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْغَسِيلِ، قَالَ حَدَّثَنِي عَاصِمُ بْنُ عُمَرَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنْ كَانَ فِي شَىْءٍ مِنْ أَدْوِيَتِكُمْ خَيْرٌ فَفِي شَرْبَةِ عَسَلٍ أَوْ شَرْطَةِ مِحْجَمٍ أَوْ لَذْعَةٍ مِنْ نَارٍ، وَمَا أُحِبُّ أَنْ أَكْتَوِيَ ".
Исмоил ибн Абон, Ибнул Ғасилдан: Менга Осим ибн Умар, у Жобир ибн Абдуллаҳдан айтиб берди: У: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деяётганларини эшитдим: «Агар даволарингизнинг бирортасида хайр (фойда) бўлса, у асал ичишда, ёки ҳижоманинг кесигида, ёки олов билан куйдиришда(дир); мен эса ўзимнинг доғланишимни ёқтирмайман» дедилар.