حَدَّثَنَا عَارِمٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، قَالَ قُرِئَ عَلَى أَيُّوبَ مِنْ كُتُبِ أَبِي قِلاَبَةَ، مِنْهُ مَا حَدَّثَ بِهِ وَمِنْهُ مَا قُرِئَ عَلَيْهِ، وَكَانَ هَذَا فِي الْكِتَابِ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ أَبَا طَلْحَةَ وَأَنَسَ بْنَ النَّضْرِ كَوَيَاهُ، وَكَوَاهُ أَبُو طَلْحَةَ بِيَدِهِ. وَقَالَ عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ أَذِنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأَهْلِ بَيْتٍ مِنَ الأَنْصَارِ أَنْ يَرْقُوا مِنَ الْحُمَةِ وَالأُذُنِ. قَالَ أَنَسٌ كُوِيتُ مِنْ ذَاتِ الْجَنْبِ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَىٌّ، وَشَهِدَنِي أَبُو طَلْحَةَ وَأَنَسُ بْنُ النَّضْرِ وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ، وَأَبُو طَلْحَةَ كَوَانِي.
Орим, Ҳаммоддан: Айюбга Абу Қилобанинг китобларидан ўқиб берилди — улардан баъзиси у айтиб берган, баъзиси унга ўқиб берилган эди — бу китобда Анасдан (шундай) бор эди: Абу Талҳа ва Анас ибнун Назр уни (Анасни) доғладилар (кайй), Абу Талҳа уни ўз қўли билан доғлади. Аббод ибн Мансур Айюбдан, у Абу Қилобадан, у Анас ибн Моликдан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Ансордан бир уй аҳлига заҳарли (чақиш) ва қулоқ (оғриги)дан руқя қилишга рухсат бердилар, деди. Анас: Мен зотулжанбдан доғландим, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам тирик эдилар; менга Абу Талҳа, Анас ибнун Назр ва Зайд ибн Собит гувоҳ бўлдилар, Абу Талҳа мени доғлади, деди.
حَدَّثَنَا عَارِمٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، قَالَ قُرِئَ عَلَى أَيُّوبَ مِنْ كُتُبِ أَبِي قِلاَبَةَ، مِنْهُ مَا حَدَّثَ بِهِ وَمِنْهُ مَا قُرِئَ عَلَيْهِ، وَكَانَ هَذَا فِي الْكِتَابِ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ أَبَا طَلْحَةَ وَأَنَسَ بْنَ النَّضْرِ كَوَيَاهُ، وَكَوَاهُ أَبُو طَلْحَةَ بِيَدِهِ. وَقَالَ عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ أَذِنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأَهْلِ بَيْتٍ مِنَ الأَنْصَارِ أَنْ يَرْقُوا مِنَ الْحُمَةِ وَالأُذُنِ. قَالَ أَنَسٌ كُوِيتُ مِنْ ذَاتِ الْجَنْبِ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَىٌّ، وَشَهِدَنِي أَبُو طَلْحَةَ وَأَنَسُ بْنُ النَّضْرِ وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ، وَأَبُو طَلْحَةَ كَوَانِي.
Орим, Ҳаммоддан: Айюбга Абу Қилобанинг китобларидан ўқиб берилди — улардан баъзиси у айтиб берган, баъзиси унга ўқиб берилган эди — бу китобда Анасдан (шундай) бор эди: Абу Талҳа ва Анас ибнун Назр уни (Анасни) доғладилар (кайй), Абу Талҳа уни ўз қўли билан доғлади. Аббод ибн Мансур Айюбдан, у Абу Қилобадан, у Анас ибн Моликдан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Ансордан бир уй аҳлига заҳарли (чақиш) ва қулоқ (оғриги)дан руқя қилишга рухсат бердилар, деди. Анас: Мен зотулжанбдан доғландим, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам тирик эдилар; менга Абу Талҳа, Анас ибнун Назр ва Зайд ибн Собит гувоҳ бўлдилар, Абу Талҳа мени доғлади, деди.
حَدَّثَنَا عَارِمٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، قَالَ قُرِئَ عَلَى أَيُّوبَ مِنْ كُتُبِ أَبِي قِلاَبَةَ، مِنْهُ مَا حَدَّثَ بِهِ وَمِنْهُ مَا قُرِئَ عَلَيْهِ، وَكَانَ هَذَا فِي الْكِتَابِ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ أَبَا طَلْحَةَ وَأَنَسَ بْنَ النَّضْرِ كَوَيَاهُ، وَكَوَاهُ أَبُو طَلْحَةَ بِيَدِهِ. وَقَالَ عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ أَذِنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأَهْلِ بَيْتٍ مِنَ الأَنْصَارِ أَنْ يَرْقُوا مِنَ الْحُمَةِ وَالأُذُنِ. قَالَ أَنَسٌ كُوِيتُ مِنْ ذَاتِ الْجَنْبِ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَىٌّ، وَشَهِدَنِي أَبُو طَلْحَةَ وَأَنَسُ بْنُ النَّضْرِ وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ، وَأَبُو طَلْحَةَ كَوَانِي.
Орим, Ҳаммоддан: Айюбга Абу Қилобанинг китобларидан ўқиб берилди — улардан баъзиси у айтиб берган, баъзиси унга ўқиб берилган эди — бу китобда Анасдан (шундай) бор эди: Абу Талҳа ва Анас ибнун Назр уни (Анасни) доғладилар (кайй), Абу Талҳа уни ўз қўли билан доғлади. Аббод ибн Мансур Айюбдан, у Абу Қилобадан, у Анас ибн Моликдан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Ансордан бир уй аҳлига заҳарли (чақиш) ва қулоқ (оғриги)дан руқя қилишга рухсат бердилар, деди. Анас: Мен зотулжанбдан доғландим, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам тирик эдилар; менга Абу Талҳа, Анас ибнун Назр ва Зайд ибн Собит гувоҳ бўлдилар, Абу Талҳа мени доғлади, деди.
حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا عَتَّابُ بْنُ بَشِيرٍ، عَنْ إِسْحَاقَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ أُمَّ قَيْسٍ بِنْتَ مِحْصَنٍ،، وَكَانَتْ، مِنَ الْمُهَاجِرَاتِ الأُوَلِ اللاَّتِي بَايَعْنَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْىَ أُخْتُ عُكَّاشَةَ بْنِ مِحْصَنٍ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا أَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِابْنٍ لَهَا قَدْ عَلَّقَتْ عَلَيْهِ مِنَ الْعُذْرَةِ فَقَالَ " اتَّقُوا اللَّهَ، عَلَى مَا تَدْغَرُونَ أَوْلاَدَكُمْ بِهَذِهِ الأَعْلاَقِ عَلَيْكُمْ بِهَذَا الْعُودِ الْهِنْدِيِّ، فَإِنَّ فِيهِ سَبْعَةَ أَشْفِيَةٍ، مِنْهَا ذَاتُ الْجَنْبِ ". يُرِيدُ الْكُسْتَ يَعْنِي الْقُسْطَ، قَالَ وَهْىَ لُغَةٌ.
Муҳаммад: Бизга Аттоб ибн Башир, у Ишоқдан, у Зуҳрийдан хабар берди: Менга Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ хабар берди: Умму Қайс бинти Миҳсан — у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга байъат қилган дастлабки муҳожиралардан эди, у Уккоша ибн Миҳсаннинг синглиси — унга хабар берди: У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига бир ўғлини олиб келди, у унга узра (томоқ) сабабли (томоғини) босган эди. У: «Аллаҳдан қўрқинглар! Нимага болаларингизни мана шу (томоқ) босишлар билан азоблайсизлар? Сизлар мана шу ҳинд ёғочини (лозим тутинг), чунки унда етти шифо бор, улардан бири зотулжанбдир» дедилар — куст(ни) яъни қуст(ни) назарда тутди — у: Бу (куст) бир тил (лаҳжа)дир, деди.