حَدَّثَنَا عَارِمٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، قَالَ قُرِئَ عَلَى أَيُّوبَ مِنْ كُتُبِ أَبِي قِلاَبَةَ، مِنْهُ مَا حَدَّثَ بِهِ وَمِنْهُ مَا قُرِئَ عَلَيْهِ، وَكَانَ هَذَا فِي الْكِتَابِ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ أَبَا طَلْحَةَ وَأَنَسَ بْنَ النَّضْرِ كَوَيَاهُ، وَكَوَاهُ أَبُو طَلْحَةَ بِيَدِهِ. وَقَالَ عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ أَذِنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأَهْلِ بَيْتٍ مِنَ الأَنْصَارِ أَنْ يَرْقُوا مِنَ الْحُمَةِ وَالأُذُنِ. قَالَ أَنَسٌ كُوِيتُ مِنْ ذَاتِ الْجَنْبِ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَىٌّ، وَشَهِدَنِي أَبُو طَلْحَةَ وَأَنَسُ بْنُ النَّضْرِ وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ، وَأَبُو طَلْحَةَ كَوَانِي.
Орим, Ҳаммоддан: Айюбга Абу Қилобанинг китобларидан ўқиб берилди — улардан баъзиси у айтиб берган, баъзиси унга ўқиб берилган эди — бу китобда Анасдан (шундай) бор эди: Абу Талҳа ва Анас ибнун Назр уни (Анасни) доғладилар (кайй), Абу Талҳа уни ўз қўли билан доғлади. Аббод ибн Мансур Айюбдан, у Абу Қилобадан, у Анас ибн Моликдан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Ансордан бир уй аҳлига заҳарли (чақиш) ва қулоқ (оғриги)дан руқя қилишга рухсат бердилар, деди. Анас: Мен зотулжанбдан доғландим, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам тирик эдилар; менга Абу Талҳа, Анас ибнун Назр ва Зайд ибн Собит гувоҳ бўлдилар, Абу Талҳа мени доғлади, деди.