حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا بِشْرٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُفَضَّلِ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عُمَيْرٌ، مَوْلَى آبِي اللَّحْمِ قَالَ شَهِدْتُ خَيْبَرَ مَعَ سَادَتِي فَكَلَّمُوا فِيَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِي فَقُلِّدْتُ سَيْفًا فَإِذَا أَنَا أَجُرُّهُ فَأُخْبِرَ أَنِّي مَمْلُوكٌ فَأَمَرَ لِي بِشَىْءٍ مِنْ خُرْثِيِّ الْمَتَاعِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ مَعْنَاهُ أَنَّهُ لَمْ يُسْهِمْ لَهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَقَالَ أَبُو عُبَيْدٍ كَانَ حَرَّمَ اللَّحْمَ عَلَى نَفْسِهِ فَسُمِّيَ آبِي اللَّحْمِ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Бишр — яъни Ибн ал-Муфаззал — Муҳаммад ибн Зайддан ривоят қилди, у деди: Менга Умайр — Оби ал-Лаҳмнинг озод қилган қули — ривоят қилди, у деди: Мен Хайбарда хожаларим билан ҳозир бўлдим. Улар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга мен ҳақимда гапиришди. У зот мен ҳақимда буюрдилар ва менга қилич осилди, мен уни судрар эдим. Сўнг у зотга мен қул эканлигим хабар берилди. Шунда у зот менга уй-рўзғор буюмларидан бирор нарса беришни буюрдилар. Абу Довуд деди: Бунинг маъноси — у зот унга улуш ажратмадилар. Абу Довуд деди: Абу Убайд деди: У гўштни ўзига ҳаром қилган эди, шунинг учун «Оби ал-Лаҳм» (гўштдан воз кечгувчи) деб номланган.