حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي شُرَيْحٍ الْكَعْبِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ، جَائِزَتُهُ يَوْمٌ وَلَيْلَةٌ، وَالضِّيَافَةُ ثَلاَثَةُ أَيَّامٍ، فَمَا بَعْدَ ذَلِكَ فَهْوَ صَدَقَةٌ، وَلاَ يَحِلُّ لَهُ أَنْ يَثْوِيَ عِنْدَهُ حَتَّى يُحْرِجَهُ ". حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، مِثْلَهُ وَزَادَ " مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ ".
Абдуллаҳ ибн Юсуф, Моликдан, у Саид ибн Абу Саид Мақбурийдан, у Абу Шурайҳ Каъбийдан ривоят қилади: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ким Аллаҳга ва охират кунига иймон келтирса, меҳмонини иззат-икром қилсин — унинг жоизаси бир кун ва бир кечадир, меҳмондорчилик эса уч кундир; бундан кейингиси — у садақадир; ва унга (меҳмонга) — уни торга солиб (ноқулай аҳволга солиб) қўйгунигча унинг олдида (узоқ) қолиши ҳалол эмас» дедилар. Бизга Исмоил: Менга Молик шунинг мислини айтиб берди ва: «Ким Аллаҳга ва охират кунига иймон келтирса, яхши гапирсин ёки жим турсин» деб зиёда қилди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي حَصِينٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلاَ يُؤْذِ جَارَهُ، وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ، وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ ".
Абдуллаҳ ибн Муҳаммад, Ибн Маҳдийдан: Бизга Суфён, у Абу Ҳусайндан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилади: «Ким Аллаҳга ва охират кунига иймон келтирса, қўшнисига озор бермасин; ким Аллаҳга ва охират кунига иймон келтирса, меҳмонини иззат-икром қилсин; ким Аллаҳга ва охират кунига иймон келтирса, яхши гапирсин ёки жим турсин» дедилар.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ تَبْعَثُنَا فَنَنْزِلُ بِقَوْمٍ فَلاَ يَقْرُونَنَا فَمَا تَرَى، فَقَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنْ نَزَلْتُمْ بِقَوْمٍ فَأَمَرُوا لَكُمْ بِمَا يَنْبَغِي لِلضَّيْفِ فَاقْبَلُوا، فَإِنْ لَمْ يَفْعَلُوا فَخُذُوا مِنْهُمْ حَقَّ الضَّيْفِ الَّذِي يَنْبَغِي لَهُمْ ".
Қутайба, Лайсдан, у Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Абул Хайрдан, у Уқба ибн Омирдан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: У: Биз: Эй Расулуллаҳ, сиз бизни (бирор жойга) юборасиз, биз бир қавмнинг ҳузурига тушамиз, улар бизни меҳмон қилмайдилар — сиз нима дейсиз? дедик. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга: «Агар бир қавмнинг ҳузурига тушсангиз ва улар сизларга меҳмонга лойиқ (нарса)ни буюрсалар (тақдим қилса), қабул қилинглар; агар қилмасалар, улардан уларга лойиқ бўлган меҳмон ҳақини олинглар» дедилар, деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ، وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيَصِلْ رَحِمَهُ، وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ ".
Абдуллаҳ ибн Муҳаммад, Ҳишомдан: Бизга Маъмар, у Зуҳрийдан, у Абу Саламадан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу), у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан айтиб берди: «Ким Аллаҳга ва охират кунига иймон келтирса, меҳмонини иззат-икром қилсин; ким Аллаҳга ва охират кунига иймон келтирса, қариндошлик қилсин (силаи раҳм); ким Аллаҳга ва охират кунига иймон келтирса, яхши гапирсин ёки жим турсин» дедилар.