حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ سَأَلَ رَجُلٌ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ عَلَى الْمِنْبَرِ مَا تَرَى فِي صَلاَةِ اللَّيْلِ قَالَ " مَثْنَى مَثْنَى، فَإِذَا خَشِيَ الصُّبْحَ صَلَّى وَاحِدَةً، فَأَوْتَرَتْ لَهُ مَا صَلَّى ". وَإِنَّهُ كَانَ يَقُولُ اجْعَلُوا آخِرَ صَلاَتِكُمْ وِتْرًا، فَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ بِهِ.
Мусаддад бизга айтди: Бишр ибн Муфаззал бизга айтди, Убайдуллаҳдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан: У деди: Бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам минбарда турганларида: ‹Кечаси намози ҳақида нима дейсиз?› деб сўради. У зот: «Икки-икки ракатдан. Тонг отишидан қўрқса, бир ракат ўқисин, у ўқиган намозини тоқ (витр) қилиб қўяди», дедилар. У (Ибн Умар): ‹Намозингизнинг охирини витр қилинглар, чунки Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам шунга буюрдилар›, дерди.
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَجُلاً، جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ يَخْطُبُ فَقَالَ كَيْفَ صَلاَةُ اللَّيْلِ فَقَالَ " مَثْنَى مَثْنَى، فَإِذَا خَشِيتَ الصُّبْحَ فَأَوْتِرْ بِوَاحِدَةٍ، تُوتِرُ لَكَ مَا قَدْ صَلَّيْتَ ". قَالَ الْوَلِيدُ بْنُ كَثِيرٍ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ حَدَّثَهُمْ أَنَّ رَجُلاً نَادَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ.
Абун-Нуъмон бизга айтди: Ҳаммод бизга айтди, Айюбдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан: Бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам хутба қилаётганларида у зотнинг олдиларига келиб: ‹Кечаси намози қандай?› деди. У зот: «Икки-икки ракатдан. Тонг отишидан қўрқсанг, бир ракат билан витр қил, у ўқиганларингни тоқ қилиб қўяди», дедилар. Валид ибн Касир деди: Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ менга айтди, Ибн Умар уларга айтишича: Бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни масжидда турганларида чақирди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، أَنَّ أَبَا مُرَّةَ، مَوْلَى عَقِيلِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِي وَاقِدٍ اللَّيْثِيِّ، قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ فَأَقْبَلَ ثَلاَثَةُ نَفَرٍ، فَأَقْبَلَ اثْنَانِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَذَهَبَ وَاحِدٌ، فَأَمَّا أَحَدُهُمَا فَرَأَى فُرْجَةً فَجَلَسَ، وَأَمَّا الآخَرُ فَجَلَسَ خَلْفَهُمْ، فَلَمَّا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَلاَ أُخْبِرُكُمْ عَنِ الثَّلاَثَةِ أَمَّا أَحَدُهُمْ فَأَوَى إِلَى اللَّهِ، فَآوَاهُ اللَّهُ، وَأَمَّا الآخَرُ فَاسْتَحْيَا، فَاسْتَحْيَا اللَّهُ مِنْهُ، وَأَمَّا الآخَرُ فَأَعْرَضَ، فَأَعْرَضَ اللَّهُ عَنْهُ ".
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди: Молик бизга хабар берди, Ишоқ ибн Абдуллаҳ ибн Абу Талҳадан, Ақил ибн Абу Толибнинг озоди Абу Мурра унга хабар беришича, Абу Воқид Лайсийдан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам масжидда ўтирганларида уч киши келди. Иккиси Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам томон келиб, бири кетди. Улардан бири бўш жой кўриб ўтирди, иккинчиси эса одамларнинг ортида ўтирди, учинчиси эса орқасига қайтиб кетди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (дарсларини) тугатганларида дедилар: «Сизларга бу уч киши ҳақида хабар берайми? Улардан бири Аллаҳга паноҳ келди, Аллаҳ ҳам унга жой берди. Иккинчиси ҳаё қилди, Аллаҳ ҳам ундан ҳаё қилди. Учинчиси юз ўгирди, Аллаҳ ҳам ундан юз ўгирди», дедилар.