بَابُ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى: {وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ}
حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَشْعَثَ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍ، عَنِ الْبَرَاءِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَشْعَثَ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍ، عَنِ الْبَرَاءِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَمَرَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِإِبْرَارِ الْمُقْسِمِ.
Баро (розияллаҳу анҳу) айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизни қасам ичувчини рост чиқаришга (унинг сўровини бажаришга) буюрди.
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَخْبَرَنَا عَاصِمٌ الأَحْوَلُ، سَمِعْتُ أَبَا عُثْمَانَ، يُحَدِّثُ عَنْ أُسَامَةَ، أَنَّ ابْنَةً لِرَسُولِ اللَّهِ، صلى الله عليه وسلم أَرْسَلَتْ إِلَيْهِ وَمَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ وَسَعْدٌ وَأُبَىٌّ أَنَّ ابْنِي قَدِ احْتُضِرَ فَاشْهَدْنَا. فَأَرْسَلَ يَقْرَأُ السَّلاَمَ وَيَقُولُ " إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَمَا أَعْطَى وَكُلُّ شَىْءٍ عِنْدَهُ مُسَمًّى فَلْتَصْبِرْ وَتَحْتَسِبْ ". فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ تُقْسِمُ عَلَيْهِ، فَقَامَ وَقُمْنَا مَعَهُ، فَلَمَّا قَعَدَ رُفِعَ إِلَيْهِ، فَأَقْعَدَهُ فِي حَجْرِهِ وَنَفْسُ الصَّبِيِّ تَقَعْقَعُ، فَفَاضَتْ عَيْنَا رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ سَعْدٌ مَا هَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " هَذَا رَحْمَةٌ يَضَعُهَا اللَّهُ فِي قُلُوبِ مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ، وَإِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ ".
Усома (ривоят қилди): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг қизи унга — ёнида Усома ибн Зайд, Саъд ва Убай бор эди — «Ўғлим жон бераяпти, бизга келинг» деб (хабар) юборди. У салом йўллаб: "Олгани ҳам Аллаҳники, бергани ҳам Аллаҳники, ҳар нарса Унинг ҳузурида белгиланган ажалли. Бас сабр қилсин ва (савобни) умид қилсин" деб (хабар) юборди. У яна унга қасам ичиб (келишини сўраб) юборди. У турди, биз ҳам у билан турдик. Ўтирганда, унга (бола) кўтариб берилди, уни бағрига ўтқазди — боланинг жони хирилламоқда эди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг кўзлари ёшга тўлди. Саъд: "Бу нима, эй Расулуллаҳ?" деди. Деди: "Бу — Аллаҳ Ўз бандаларидан хоҳлаганининг қалбига қўядиган раҳматдир. Албатта Аллаҳ Ўз бандаларидан раҳмдилларни (раҳм қилувчиларни) раҳм қилади."
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَمُوتُ لأَحَدٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ثَلاَثَةٌ مِنَ الْوَلَدِ، تَمَسُّهُ النَّارُ، إِلاَّ تَحِلَّةَ الْقَسَمِ ".
Абу Ҳурайра (ривоят қилди): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: "Мусулмонлардан бирорининг учта фарзанди ўлса, дўзах унга тегмайди, магар қасам таҳлили (қасам узри) қадаригина."
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنِي غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَعْبَدِ بْنِ خَالِدٍ، سَمِعْتُ حَارِثَةَ بْنَ وَهْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " أَلاَ أَدُلُّكُمْ عَلَى أَهْلِ الْجَنَّةِ، كُلُّ ضَعِيفٍ مُتَضَعَّفٍ، لَوْ أَقْسَمَ عَلَى اللَّهِ لأَبَرَّهُ، وَأَهْلِ النَّارِ كُلُّ جَوَّاظٍ عُتُلٍّ مُسْتَكْبِرٍ ".
Ҳориса ибн Ваҳб Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деганларини эшитди: "Сизларга жаннат аҳлини кўрсатмайми? — ҳар бир заиф, (одамлар томонидан) заиф саналган, агар Аллаҳга қасам ичса (бирор нарсани сўраб), Аллаҳ уни рост чиқарар (сўровини бажарар) эди. Ва дўзах аҳли — ҳар бир жаббор (қўпол), баджаҳл (қўрс), кибрли кишидир."