حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ الْهَيْثَمِ، حَدَّثَنَا عَوْفٌ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ أَبِي بَكْرَةَ، قَالَ لَقَدْ نَفَعَنِي اللَّهُ بِكَلِمَةٍ أَيَّامَ الْجَمَلِ لَمَّا بَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ فَارِسًا مَلَّكُوا ابْنَةَ كِسْرَى قَالَ " لَنْ يُفْلِحَ قَوْمٌ وَلَّوْا أَمْرَهُمُ امْرَأَةً ".
Абу Бакра айтди: Жамал кунларида Аллаҳ мени бир калима билан фойдага эриштирди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га форслар Кисронинг қизини (малика қилиб) ҳоким қилганлари етиб борганида, у: "Ишини аёлга топширган қавм ҳеч қачон нажот топмайди (ривожланмайди)" деган эди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ، حَدَّثَنَا أَبُو حَصِينٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مَرْيَمَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زِيَادٍ الأَسَدِيُّ، قَالَ لَمَّا سَارَ طَلْحَةُ وَالزُّبَيْرُ وَعَائِشَةُ إِلَى الْبَصْرَةِ بَعَثَ عَلِيٌّ عَمَّارَ بْنَ يَاسِرٍ وَحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ، فَقَدِمَا عَلَيْنَا الْكُوفَةَ فَصَعِدَا الْمِنْبَرَ، فَكَانَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ فَوْقَ الْمِنْبَرِ فِي أَعْلاَهُ، وَقَامَ عَمَّارٌ أَسْفَلَ مِنَ الْحَسَنِ، فَاجْتَمَعْنَا إِلَيْهِ فَسَمِعْتُ عَمَّارًا يَقُولُ إِنَّ عَائِشَةَ قَدْ سَارَتْ إِلَى الْبَصْرَةِ، وَوَاللَّهِ إِنَّهَا لَزَوْجَةُ نَبِيِّكُمْ صلى الله عليه وسلم فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ، وَلَكِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى ابْتَلاَكُمْ، لِيَعْلَمَ إِيَّاهُ تُطِيعُونَ أَمْ هِيَ.
Абу Марям Абдуллаҳ ибн Зиёд ал-Асадий айтди: Талҳа, Зубайр ва Оиша Басрага йўл олганларида, Али Аммор ибн Ёсир ва Ҳасан ибн Алини (юборди), улар бизга Куфага келдилар ва минбарга чиқдилар. Ҳасан ибн Али минбарнинг энг тепасида, Аммор эса Ҳасандан пастрокда турди. Биз унинг атрофига тўпландик. Мен Амморни: "Албатта Оиша Басрага йўл олди. Валлаҳи, у дунё ва охиратда сизнинг Набийнгиз (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг завжасидир, лекин Аллаҳ табарака ва таоло сизларни — Унга итоат қиласизми ёки унга (Оишага)ми, билиш учун — синамоқда" деганини эшитдим.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي غَنِيَّةَ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَامَ عَمَّارٌ عَلَى مِنْبَرِ الْكُوفَةِ، فَذَكَرَ عَائِشَةَ وَذَكَرَ مَسِيرَهَا وَقَالَ إِنَّهَا زَوْجَةُ نَبِيِّكُمْ صلى الله عليه وسلم فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ، وَلَكِنَّهَا مِمَّا ابْتُلِيتُمْ.
Абу Воил айтди: Аммор Куфа минбарида турди, Оишани ва унинг сафарини зикр қилиб: "Албатта у дунё ва охиратда сизнинг Набийнгиз (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг завжасидир, лекин у — сиз синалган нарсалардандир" деди.
حَدَّثَنَا بَدَلُ بْنُ الْمُحَبَّرِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، سَمِعْتُ أَبَا وَائِلٍ، يَقُولُ دَخَلَ أَبُو مُوسَى وَأَبُو مَسْعُودٍ عَلَى عَمَّارٍ حَيْثُ بَعَثَهُ عَلِيٌّ إِلَى أَهْلِ الْكُوفَةِ يَسْتَنْفِرُهُمْ فَقَالاَ مَا رَأَيْنَاكَ أَتَيْتَ أَمْرًا أَكْرَهَ عِنْدَنَا مِنْ إِسْرَاعِكَ فِي هَذَا الأَمْرِ مُنْذُ أَسْلَمْتَ. فَقَالَ عَمَّارٌ مَا رَأَيْتُ مِنْكُمَا مُنْذُ أَسْلَمْتُمَا أَمْرًا أَكْرَهَ عِنْدِي مِنْ إِبْطَائِكُمَا عَنْ هَذَا الأَمْرِ. وَكَسَاهُمَا حُلَّةً حُلَّةً، ثُمَّ رَاحُوا إِلَى الْمَسْجِدِ.
Абу Воил айтди: Абу Мусо ва Абу Масъуд — Али Амморни Куфа аҳлини (жангга) қўзғатиш учун юборганида — унинг олдига кирдилар. Иккови: "Сен Ислом қабул қилганингдан бери бизга шу ишдаги шошқалоқлигингдан кўра ёмонроқ кўринган бир ишни қилганингни кўрмадик" дедилар. Аммор: "Иккалангиз Ислом қабул қилганингиздан бери мен сизлардан шу ишда сусткашлигингиздан кўра ёмонроқ кўринган нарсани кўрмадим" деди. Ва икковига биттадан ҳулла (кийим) кийдирди, кейин масжидга (жўнадилар) кетдилар.
حَدَّثَنَا بَدَلُ بْنُ الْمُحَبَّرِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، سَمِعْتُ أَبَا وَائِلٍ، يَقُولُ دَخَلَ أَبُو مُوسَى وَأَبُو مَسْعُودٍ عَلَى عَمَّارٍ حَيْثُ بَعَثَهُ عَلِيٌّ إِلَى أَهْلِ الْكُوفَةِ يَسْتَنْفِرُهُمْ فَقَالاَ مَا رَأَيْنَاكَ أَتَيْتَ أَمْرًا أَكْرَهَ عِنْدَنَا مِنْ إِسْرَاعِكَ فِي هَذَا الأَمْرِ مُنْذُ أَسْلَمْتَ. فَقَالَ عَمَّارٌ مَا رَأَيْتُ مِنْكُمَا مُنْذُ أَسْلَمْتُمَا أَمْرًا أَكْرَهَ عِنْدِي مِنْ إِبْطَائِكُمَا عَنْ هَذَا الأَمْرِ. وَكَسَاهُمَا حُلَّةً حُلَّةً، ثُمَّ رَاحُوا إِلَى الْمَسْجِدِ.
Абу Воил айтди: Абу Мусо ва Абу Масъуд — Али Амморни Куфа аҳлини (жангга) қўзғатиш учун юборганида — унинг олдига кирдилар. Иккови: "Сен Ислом қабул қилганингдан бери бизга шу ишдаги шошқалоқлигингдан кўра ёмонроқ кўринган бир ишни қилганингни кўрмадик" дедилар. Аммор: "Иккалангиз Ислом қабул қилганингиздан бери мен сизлардан шу ишда сусткашлигингиздан кўра ёмонроқ кўринган нарсани кўрмадим" деди. Ва икковига биттадан ҳулла (кийим) кийдирди, кейин масжидга (жўнадилар) кетдилар.
حَدَّثَنَا بَدَلُ بْنُ الْمُحَبَّرِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، سَمِعْتُ أَبَا وَائِلٍ، يَقُولُ دَخَلَ أَبُو مُوسَى وَأَبُو مَسْعُودٍ عَلَى عَمَّارٍ حَيْثُ بَعَثَهُ عَلِيٌّ إِلَى أَهْلِ الْكُوفَةِ يَسْتَنْفِرُهُمْ فَقَالاَ مَا رَأَيْنَاكَ أَتَيْتَ أَمْرًا أَكْرَهَ عِنْدَنَا مِنْ إِسْرَاعِكَ فِي هَذَا الأَمْرِ مُنْذُ أَسْلَمْتَ. فَقَالَ عَمَّارٌ مَا رَأَيْتُ مِنْكُمَا مُنْذُ أَسْلَمْتُمَا أَمْرًا أَكْرَهَ عِنْدِي مِنْ إِبْطَائِكُمَا عَنْ هَذَا الأَمْرِ. وَكَسَاهُمَا حُلَّةً حُلَّةً، ثُمَّ رَاحُوا إِلَى الْمَسْجِدِ.
Абу Воил айтди: Абу Мусо ва Абу Масъуд — Али Амморни Куфа аҳлини (жангга) қўзғатиш учун юборганида — унинг олдига кирдилар. Иккови: "Сен Ислом қабул қилганингдан бери бизга шу ишдаги шошқалоқлигингдан кўра ёмонроқ кўринган бир ишни қилганингни кўрмадик" дедилар. Аммор: "Иккалангиз Ислом қабул қилганингиздан бери мен сизлардан шу ишда сусткашлигингиздан кўра ёмонроқ кўринган нарсани кўрмадим" деди. Ва икковига биттадан ҳулла (кийим) кийдирди, кейин масжидга (жўнадилар) кетдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقِ بْنِ سَلَمَةَ، كُنْتُ جَالِسًا مَعَ أَبِي مَسْعُودٍ وَأَبِي مُوسَى وَعَمَّارٍ فَقَالَ أَبُو مَسْعُودٍ مَا مِنْ أَصْحَابِكَ أَحَدٌ إِلاَّ لَوْ شِئْتُ لَقُلْتُ فِيهِ غَيْرَكَ، وَمَا رَأَيْتُ مِنْكَ شَيْئًا مُنْذُ صَحِبْتَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَعْيَبَ عِنْدِي مِنِ اسْتِسْرَاعِكَ فِي هَذَا الأَمْرِ. قَالَ عَمَّارٌ يَا أَبَا مَسْعُودٍ وَمَا رَأَيْتُ مِنْكَ وَلاَ مِنْ صَاحِبِكَ هَذَا شَيْئًا مُنْذُ صَحِبْتُمَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَعْيَبَ عِنْدِي مِنْ إِبْطَائِكُمَا فِي هَذَا الأَمْرِ. فَقَالَ أَبُو مَسْعُودٍ وَكَانَ مُوسِرًا يَا غُلاَمُ هَاتِ حُلَّتَيْنِ. فَأَعْطَى إِحْدَاهُمَا أَبَا مُوسَى وَالأُخْرَى عَمَّارًا وَقَالَ رُوحَا فِيهِ إِلَى الْجُمُعَةِ.
Шақиқ ибн Салама айтди: Абу Масъуд, Абу Мусо ва Аммор билан ўтирган эдим. Абу Масъуд: "Саҳобларинг орасида — сендан бошқа — бирор киши йўқки, хоҳласам у ҳақида (бир нарса) айтмасам (айб топмасам); мен сен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га саҳобалик қилганингдан бери шу ишдаги шошқалоқлигингдан кўра менга айблироқ кўринган нарсани кўрмадим" деди. Аммор: "Эй Абу Масъуд, мен сендан ҳам, мана шу шерикингдан ҳам — иккалангиз Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га саҳобалик қилганингиздан бери — шу ишдаги сусткашлигингиздан кўра менга айблироқ кўринган нарсани кўрмадим" деди. Абу Масъуд — у бадавлат эди — "Эй бола, икки ҳулла келтир" деди. Бирини Абу Мусога, иккинчисини Амморга берди ва: "Буни кийиб жумъага боринглар" деди.
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقِ بْنِ سَلَمَةَ، كُنْتُ جَالِسًا مَعَ أَبِي مَسْعُودٍ وَأَبِي مُوسَى وَعَمَّارٍ فَقَالَ أَبُو مَسْعُودٍ مَا مِنْ أَصْحَابِكَ أَحَدٌ إِلاَّ لَوْ شِئْتُ لَقُلْتُ فِيهِ غَيْرَكَ، وَمَا رَأَيْتُ مِنْكَ شَيْئًا مُنْذُ صَحِبْتَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَعْيَبَ عِنْدِي مِنِ اسْتِسْرَاعِكَ فِي هَذَا الأَمْرِ. قَالَ عَمَّارٌ يَا أَبَا مَسْعُودٍ وَمَا رَأَيْتُ مِنْكَ وَلاَ مِنْ صَاحِبِكَ هَذَا شَيْئًا مُنْذُ صَحِبْتُمَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَعْيَبَ عِنْدِي مِنْ إِبْطَائِكُمَا فِي هَذَا الأَمْرِ. فَقَالَ أَبُو مَسْعُودٍ وَكَانَ مُوسِرًا يَا غُلاَمُ هَاتِ حُلَّتَيْنِ. فَأَعْطَى إِحْدَاهُمَا أَبَا مُوسَى وَالأُخْرَى عَمَّارًا وَقَالَ رُوحَا فِيهِ إِلَى الْجُمُعَةِ.
Шақиқ ибн Салама айтди: Абу Масъуд, Абу Мусо ва Аммор билан ўтирган эдим. Абу Масъуд: "Саҳобларинг орасида — сендан бошқа — бирор киши йўқки, хоҳласам у ҳақида (бир нарса) айтмасам (айб топмасам); мен сен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га саҳобалик қилганингдан бери шу ишдаги шошқалоқлигингдан кўра менга айблироқ кўринган нарсани кўрмадим" деди. Аммор: "Эй Абу Масъуд, мен сендан ҳам, мана шу шерикингдан ҳам — иккалангиз Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га саҳобалик қилганингиздан бери — шу ишдаги сусткашлигингиздан кўра менга айблироқ кўринган нарсани кўрмадим" деди. Абу Масъуд — у бадавлат эди — "Эй бола, икки ҳулла келтир" деди. Бирини Абу Мусога, иккинчисини Амморга берди ва: "Буни кийиб жумъага боринглар" деди.
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقِ بْنِ سَلَمَةَ، كُنْتُ جَالِسًا مَعَ أَبِي مَسْعُودٍ وَأَبِي مُوسَى وَعَمَّارٍ فَقَالَ أَبُو مَسْعُودٍ مَا مِنْ أَصْحَابِكَ أَحَدٌ إِلاَّ لَوْ شِئْتُ لَقُلْتُ فِيهِ غَيْرَكَ، وَمَا رَأَيْتُ مِنْكَ شَيْئًا مُنْذُ صَحِبْتَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَعْيَبَ عِنْدِي مِنِ اسْتِسْرَاعِكَ فِي هَذَا الأَمْرِ. قَالَ عَمَّارٌ يَا أَبَا مَسْعُودٍ وَمَا رَأَيْتُ مِنْكَ وَلاَ مِنْ صَاحِبِكَ هَذَا شَيْئًا مُنْذُ صَحِبْتُمَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَعْيَبَ عِنْدِي مِنْ إِبْطَائِكُمَا فِي هَذَا الأَمْرِ. فَقَالَ أَبُو مَسْعُودٍ وَكَانَ مُوسِرًا يَا غُلاَمُ هَاتِ حُلَّتَيْنِ. فَأَعْطَى إِحْدَاهُمَا أَبَا مُوسَى وَالأُخْرَى عَمَّارًا وَقَالَ رُوحَا فِيهِ إِلَى الْجُمُعَةِ.
Шақиқ ибн Салама айтди: Абу Масъуд, Абу Мусо ва Аммор билан ўтирган эдим. Абу Масъуд: "Саҳобларинг орасида — сендан бошқа — бирор киши йўқки, хоҳласам у ҳақида (бир нарса) айтмасам (айб топмасам); мен сен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га саҳобалик қилганингдан бери шу ишдаги шошқалоқлигингдан кўра менга айблироқ кўринган нарсани кўрмадим" деди. Аммор: "Эй Абу Масъуд, мен сендан ҳам, мана шу шерикингдан ҳам — иккалангиз Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га саҳобалик қилганингиздан бери — шу ишдаги сусткашлигингиздан кўра менга айблироқ кўринган нарсани кўрмадим" деди. Абу Масъуд — у бадавлат эди — "Эй бола, икки ҳулла келтир" деди. Бирини Абу Мусога, иккинчисини Амморга берди ва: "Буни кийиб жумъага боринглар" деди.