حَدَّثَنَا بَدَلُ بْنُ الْمُحَبَّرِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، سَمِعْتُ أَبَا وَائِلٍ، يَقُولُ دَخَلَ أَبُو مُوسَى وَأَبُو مَسْعُودٍ عَلَى عَمَّارٍ حَيْثُ بَعَثَهُ عَلِيٌّ إِلَى أَهْلِ الْكُوفَةِ يَسْتَنْفِرُهُمْ فَقَالاَ مَا رَأَيْنَاكَ أَتَيْتَ أَمْرًا أَكْرَهَ عِنْدَنَا مِنْ إِسْرَاعِكَ فِي هَذَا الأَمْرِ مُنْذُ أَسْلَمْتَ. فَقَالَ عَمَّارٌ مَا رَأَيْتُ مِنْكُمَا مُنْذُ أَسْلَمْتُمَا أَمْرًا أَكْرَهَ عِنْدِي مِنْ إِبْطَائِكُمَا عَنْ هَذَا الأَمْرِ. وَكَسَاهُمَا حُلَّةً حُلَّةً، ثُمَّ رَاحُوا إِلَى الْمَسْجِدِ.
Абу Воил айтди: Абу Мусо ва Абу Масъуд — Али Амморни Куфа аҳлини (жангга) қўзғатиш учун юборганида — унинг олдига кирдилар. Иккови: "Сен Ислом қабул қилганингдан бери бизга шу ишдаги шошқалоқлигингдан кўра ёмонроқ кўринган бир ишни қилганингни кўрмадик" дедилар. Аммор: "Иккалангиз Ислом қабул қилганингиздан бери мен сизлардан шу ишда сусткашлигингиздан кўра ёмонроқ кўринган нарсани кўрмадим" деди. Ва икковига биттадан ҳулла (кийим) кийдирди, кейин масжидга (жўнадилар) кетдилар.