228-ҳадисXalqaro 68
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ - عَنْ مَنْصُورِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَرِيرٍ، أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ " أَيُّمَا عَبْدٍ أَبَقَ مِنْ مَوَالِيهِ فَقَدْ كَفَرَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَيْهِمْ " . قَالَ مَنْصُورٌ قَدْ وَاللَّهِ رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَلَكِنِّي أَكْرَهُ أَنْ يُرْوَى عَنِّي هَا هُنَا بِالْبَصْرَةِ .
Жарир (ривоят қилди): У: "Қайси бир қул ўз мавлоларидан қочса, албатта кофир бўлди (катта гуноҳ қилди) — то уларга қайтгунча" деганини эшитди. Мансур: "Валлаҳи, бу Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилинган, лекин мен буни мана шу Басрада (хавориж кўп бўлган жойда) мендан ривоят қилинишини ёқтирмайман" деди.