حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، عَنْ دَاوُدَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَيُّمَا عَبْدٍ أَبَقَ فَقَدْ بَرِئَتْ مِنْهُ الذِّمَّةُ " .
Жарир айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Қайси бир қул қочса, албатта ундан зимма (ҳимоя) кўтарилди" деди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Эшитинглар ва итоат қилинглар — гарчи устингизга боши майиздек (кичик) бир ҳабаш қул тайинланган бўлса ҳам" деди.
. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам пора берувчи ва пора олувчини лаънатладилар.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Қайси бир киши биродарига: ‹Эй кофир› деса, албатта икковидан бири у (сўз) билан қайтди: агар (рақиб) айтгандек бўлса (кофир бўлса, майли); акс ҳолда, у (сўз) ўзига…
у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир марта Байтга (Маккага) қўйни ҳадий қилиб жўнатди ва уни қиладалади.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Ким содиқ ҳолда шаҳодатни сўраса, унга (шаҳидлик даражаси) берилади, гарчи унга (ўлим) етмаса ҳам› дедилар
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Масжидда тупуриш — хато (гуноҳ)дир; унинг каффорати эса — уни кўмишдир" деди.