حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ عَبْدِ، الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ أَقُومَ عَلَى بُدْنِهِ وَأَنْ أَتَصَدَّقَ بِلَحْمِهَا وَجُلُودِهَا وَأَجِلَّتِهَا وَأَنْ لاَ أُعْطِيَ الْجَزَّارَ مِنْهَا قَالَ " نَحْنُ نُعْطِيهِ مِنْ عِنْدِنَا " .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, бизга Абу Хайсама Абдул-Каримдан, у Мужоҳиддан, у Абдурраҳмон ибн Абу Лайладан, у Алидан хабар берди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мени ўз қурбонлик туяларига (будн) қарашга, уларнинг гўшти, терилари ва ёпинчиқларини садақа қилишга ҳамда улардан қассобга (ҳақ) бермасликка буюрди. У: «Биз унга ўз (молимиз)дан берамиз» деди.
وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ الْجَزَرِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ .
Ва бизга буни Абу Бакр ибн Абу Шайба, Амр ан-Ноқид ва Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилиб: бизга Ибн Уяйна Абдул-Карим ал-Жазарийдан шу иснод билан унга ўхшаш ривоят қилди, дедилар.
وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، وَقَالَ، إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي كِلاَهُمَا، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي، لَيْلَى عَنْ عَلِيٍّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَلَيْسَ فِي حَدِيثِهِمَا أَجْرُ الْجَازِرِ .
Ва бизга Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Суфён хабар берди; ва Ишоқ ибн Иброҳим: бизга Муоз ибн Ҳишом хабар берди, деди, у деди: менга отам хабар берди — иккаласи Ибн Абу Нажиҳдан, у Мужоҳиддан, у Ибн Абу Лайладан, у Алидан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди); уларнинг иккаласининг ҳадисида «қассобнинг ҳақи» (зикр қилингани) йўқ.
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ مَيْمُونٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ مَرْزُوقٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالَ عَبْدٌ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي الْحَسَنُ بْنُ مُسْلِمٍ، أَنَّ مُجَاهِدًا، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي لَيْلَى أَخْبَرَهُ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ أَخْبَرَهُ . أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَهُ أَنْ يَقُومَ عَلَى بُدْنِهِ وَأَمَرَهُ أَنْ يَقْسِمَ بُدْنَهُ كُلَّهَا لُحُومَهَا وَجُلُودَهَا وَجِلاَلَهَا فِي الْمَسَاكِينِ وَلاَ يُعْطِيَ فِي جِزَارَتِهَا مِنْهَا شَيْئًا .
Ва менга Муҳаммад ибн Ҳотим ибн Маймун, Муҳаммад ибн Марзуқ ва Абд ибн Ҳумайд ривоят қилиб — Абд: хабар берди, деди, бошқа иккиси: ривоят қилди, дедилар — бизга Муҳаммад ибн Бакр ривоят қилди, бизга Ибн Журайж хабар берди, менга ал-Ҳасан ибн Муслим хабар бердики, Мужоҳид унга хабар бердики, Абдурраҳмон ибн Абу Лайла унга хабар бердики, Али ибн Абу Толиб унга хабар бердики, Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни ўз қурбонлик туяларига (будн) қарашга буюрди ва унинг барча буднини — гўштларини, териларини ва ёпинчиқларини — мискинлар орасида тақсимлашга, улардан сўйиш (қассоблик) ҳақи сифатида ҳеч нарса бермасликка буюрди.
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَبْدُ، الْكَرِيمِ بْنُ مَالِكٍ الْجَزَرِيُّ أَنَّ مُجَاهِدًا، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي لَيْلَى أَخْبَرَهُ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَمَرَهُ بِمِثْلِهِ .
Ва менга Муҳаммад ибн Ҳотим ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Бакр ривоят қилди, бизга Ибн Журайж хабар берди, менга Абдул-Карим ибн Молик ал-Жазарий хабар бердики, Мужоҳид унга хабар бердики, Абдурраҳмон ибн Абу Лайла унга хабар бердики, Али ибн Абу Толиб унга хабар бердики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни шунга ўхшаш (иш)га буюрди.