3182-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳаж китоби
وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، وَقَالَ، إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي كِلاَهُمَا، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي، لَيْلَى عَنْ عَلِيٍّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَلَيْسَ فِي حَدِيثِهِمَا أَجْرُ الْجَازِرِ .
Ва бизга Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Суфён хабар берди; ва Ишоқ ибн Иброҳим: бизга Муоз ибн Ҳишом хабар берди, деди, у деди: менга отам хабар берди — иккаласи Ибн Абу Нажиҳдан, у Мужоҳиддан, у Ибн Абу Лайладан, у Алидан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди); уларнинг иккаласининг ҳадисида «қассобнинг ҳақи» (зикр қилингани) йўқ.