وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ مَيْمُونٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ مَرْزُوقٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالَ عَبْدٌ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي الْحَسَنُ بْنُ مُسْلِمٍ، أَنَّ مُجَاهِدًا، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي لَيْلَى أَخْبَرَهُ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ أَخْبَرَهُ . أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَهُ أَنْ يَقُومَ عَلَى بُدْنِهِ وَأَمَرَهُ أَنْ يَقْسِمَ بُدْنَهُ كُلَّهَا لُحُومَهَا وَجُلُودَهَا وَجِلاَلَهَا فِي الْمَسَاكِينِ وَلاَ يُعْطِيَ فِي جِزَارَتِهَا مِنْهَا شَيْئًا .
Ва менга Муҳаммад ибн Ҳотим ибн Маймун, Муҳаммад ибн Марзуқ ва Абд ибн Ҳумайд ривоят қилиб — Абд: хабар берди, деди, бошқа иккиси: ривоят қилди, дедилар — бизга Муҳаммад ибн Бакр ривоят қилди, бизга Ибн Журайж хабар берди, менга ал-Ҳасан ибн Муслим хабар бердики, Мужоҳид унга хабар бердики, Абдурраҳмон ибн Абу Лайла унга хабар бердики, Али ибн Абу Толиб унга хабар бердики, Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни ўз қурбонлик туяларига (будн) қарашга буюрди ва унинг барча буднини — гўштларини, териларини ва ёпинчиқларини — мискинлар орасида тақсимлашга, улардан сўйиш (қассоблик) ҳақи сифатида ҳеч нарса бермасликка буюрди.