أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ، عَنْ زَائِدَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ، عَنْ أَبِي عَطِيَّةَ، قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَمَسْرُوقٌ، عَلَى عَائِشَةَ فَقَالَ لَهَا مَسْرُوقٌ رَجُلاَنِ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كِلاَهُمَا لاَ يَأْلُو عَنِ الْخَيْرِ أَحَدُهُمَا يُؤَخِّرُ الصَّلاَةَ وَالْفِطْرَ وَالآخَرُ يُعَجِّلُ الصَّلاَةَ وَالْفِطْرَ . فَقَالَتْ عَائِشَةُ أَيُّهُمَا الَّذِي يُعَجِّلُ الصَّلاَةَ وَالْفِطْرَ قَالَ مَسْرُوقٌ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ . فَقَالَتْ عَائِشَةُ هَكَذَا كَانَ يَصْنَعُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Аҳмад ибн Сулаймон хабар берди, у деди: бизга Ҳусайн Зоидадан, у ал-Аъмашдан, у Уморадан, у Абу Атийядан (ривоят қилди), у деди: мен ва Масруқ Оишанинг олдига кирдик. Масруқ унга: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан икки киши бор, иккаласи ҳам яхшиликдан қолмайди: улардан бири намозни ва ифторни кечиктиради, бошқаси эса намозни ва ифторни тезлаштиради,» деди. Оиша: «Намозни ва ифторни тезлаштирадигани қайсиси?» деди. Масруқ: «Абдуллаҳ ибн Масъуд,» деди. Шунда Оиша: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳам мана шундай қилар эдилар,» деди.