وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ، عَنْ أَبِي عَطِيَّةَ، قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَمَسْرُوقٌ، عَلَى عَائِشَةَ - رضى الله عنها - فَقَالَ لَهَا مَسْرُوقٌ رَجُلاَنِ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم كِلاَهُمَا لاَ يَأْلُو عَنِ الْخَيْرِ أَحَدُهُمَا يُعَجِّلُ الْمَغْرِبَ وَالإِفْطَارَ وَالآخَرُ يُؤَخِّرُ الْمَغْرِبَ وَالإِفْطَارَ . فَقَالَتْ مَنْ يُعَجِّلُ الْمَغْرِبَ وَالإِفْطَارَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ . فَقَالَتْ هَكَذَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُ .
Абу Атия айтди: Мен ва Масруқ Оиша (розияллаҳу анҳо нинг ҳузурига) кирдик; бас Масруқ унга: «Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашобларидан икки киши (бор) — иккови ҳам яхшиликда қусур қилмайди: бири шомни (мағриб) ҳам, ифторни ҳам тезлаштиради; иккинчиси шомни ҳам, ифторни ҳам кечиктиради» деди. У: «Шомни ҳам, ифторни ҳам тезлаштирган ким?» деди. У: «Абдуллаҳ» деди. У: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундай қилар эди» деди.