باب جَوَازِ وَطْءِ الْمَسْبِيَّةِ بَعْدَ الاِسْتِبْرَاءِ وَإِنْ كَانَ لَهَا زَوْجٌ انْفَسَخَ نِكَاحُهَا بِالسَّبْي
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ الْقَوَارِيرِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ، بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ صَالِحٍ أَبِي الْخَلِيلِ، عَنْ أَبِي عَلْقَمَةَ الْهَاشِمِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، الْخُدْرِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ حُنَيْنٍ بَعَثَ جَيْشًا إِلَى أَوْطَاسٍ فَلَقُوا عَدُوًّا فَقَاتَلُوهُمْ فَظَهَرُوا عَلَيْهِمْ وَأَصَابُوا لَهُمْ سَبَايَا فَكَأَنَّ نَاسًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَحَرَّجُوا مِنْ غِشْيَانِهِنَّ مِنْ أَجْلِ أَزْوَاجِهِنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي ذَلِكَ { وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ النِّسَاءِ إِلاَّ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ} أَىْ فَهُنَّ لَكُمْ حَلاَلٌ إِذَا انْقَضَتْ عِدَّتُهُنَّ .
бизга Убайдуллаҳ ибн Умар ибн Майсара ал-Қаворирий ривоят қилди, бизга Язид ибн Зурайъ ривоят қилди, бизга Саид ибн Абу Аруба Қатодадан, у Солиҳ Абул-Халидан, у Абу Алқама ал-Ҳошимийдан, у Абу Саид ал-Худрийдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Ҳунайн куни Автосга бир қўшин юборди, улар душман билан учрашиб, жанг қилди ва уларнинг устидан ғолиб келди ҳамда улардан асир (аёллар) олдилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шерикларидан баъзилари — уларнинг (асир аёлларнинг) мушрик эрлари сабабли — уларга яқинлик қилишдан тортиндилар. Шунда Аллаҳ азза ва жалла бу ҳақда: ‹Аёллардан эрли (турмуш қурган)лари (ҳам ҳаром) — магар қўлингиз остига ўтган (асир)лар бундан мустасно› (оятини) нозил қилди — яъни иддалари тугаганида, улар сизларга ҳалолдир.
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ، الأَعْلَى عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي الْخَلِيلِ، أَنَّ أَبَا عَلْقَمَةَ الْهَاشِمِيَّ، حَدَّثَ أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ حَدَّثَهُمْ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ يَوْمَ حُنَيْنٍ سَرِيَّةً . بِمَعْنَى حَدِيثِ يَزِيدَ بْنِ زُرَيْعٍ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ إِلاَّ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ مِنْهُنَّ فَحَلاَلٌ لَكُمْ وَلَمْ يَذْكُرْ إِذَا انْقَضَتْ عِدَّتُهُنَّ
Ва бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба, Муҳаммад ибн ал-Мусанно ва Ибн Башшор ривоят қилиб: бизга Абдул-Аъло Саиддан, у Қатодадан, у Абул-Халидан ривоят қилди, дедилар — Абу Алқама ал-Ҳошимий ривоят қилдики, Абу Саид ал-Худрий уларга ривоят қилдики, Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Ҳунайн куни бир сарийя (кичик қўшин) юборди — Язид ибн Зурайънинг ҳадиси маъносида, фақат у: «...магар улардан қўлингиз остига ўтган (асир)лари — улар сизларга ҳалолдир» деди ва «иддалари тугаганида» (жумласини) зикр қилмади.
وَحَدَّثَنِيهِ يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ - حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ .
Ва менга буни Яҳё ибн Ҳабиб ал-Ҳорисий ривоят қилди, бизга Холид — яъни ибн ал-Ҳорис — ривоят қилди, бизга Шуъба Қатодадан шу иснод билан унга ўхшаш (ривоят қилди).
وَحَدَّثَنِيهِ يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي الْخَلِيلِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ أَصَابُوا سَبْيًا يَوْمَ أَوْطَاسٍ لَهُنَّ أَزْوَاجٌ فَتَخَوَّفُوا فَأُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ { وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ النِّسَاءِ إِلاَّ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ} .
Ва менга буни Яҳё ибн Ҳабиб ал-Ҳорисий ривоят қилди, бизга Холид ибн ал-Ҳорис ривоят қилди, бизга Шуъба Қатодадан, у Абул-Халидан, у Абу Саиддан ривоят қилди, у деди: Улар Автос куни эрлари бор асир (аёллар)ни олдилар, шунда (уларга яқинликдан) хавфсирадилар, сўнг мана шу оят нозил бўлди: ‹Аёллардан эрлилари (ҳам ҳаром) — магар қўлингиз остига ўтганлари бундан мустасно›.
وَحَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ - حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ .
Ва менга Яҳё ибн Ҳабиб ривоят қилди, бизга Холид — яъни ибн ал-Ҳорис — ривоят қилди, бизга Саид Қатодадан шу иснод билан унга ўхшаш (ривоят қилди).