3611-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Эмизиш китоби
وَحَدَّثَنِيهِ يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي الْخَلِيلِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ أَصَابُوا سَبْيًا يَوْمَ أَوْطَاسٍ لَهُنَّ أَزْوَاجٌ فَتَخَوَّفُوا فَأُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ { وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ النِّسَاءِ إِلاَّ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ} .
Ва менга буни Яҳё ибн Ҳабиб ал-Ҳорисий ривоят қилди, бизга Холид ибн ал-Ҳорис ривоят қилди, бизга Шуъба Қатодадан, у Абул-Халидан, у Абу Саиддан ривоят қилди, у деди: Улар Автос куни эрлари бор асир (аёллар)ни олдилар, шунда (уларга яқинликдан) хавфсирадилар, сўнг мана шу оят нозил бўлди: ‹Аёллардан эрлилари (ҳам ҳаром) — магар қўлингиз остига ўтганлари бундан мустасно›.