حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ الْقَوَارِيرِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ، بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ صَالِحٍ أَبِي الْخَلِيلِ، عَنْ أَبِي عَلْقَمَةَ الْهَاشِمِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، الْخُدْرِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ حُنَيْنٍ بَعَثَ جَيْشًا إِلَى أَوْطَاسٍ فَلَقُوا عَدُوًّا فَقَاتَلُوهُمْ فَظَهَرُوا عَلَيْهِمْ وَأَصَابُوا لَهُمْ سَبَايَا فَكَأَنَّ نَاسًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَحَرَّجُوا مِنْ غِشْيَانِهِنَّ مِنْ أَجْلِ أَزْوَاجِهِنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي ذَلِكَ { وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ النِّسَاءِ إِلاَّ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ} أَىْ فَهُنَّ لَكُمْ حَلاَلٌ إِذَا انْقَضَتْ عِدَّتُهُنَّ .
бизга Убайдуллаҳ ибн Умар ибн Майсара ал-Қаворирий ривоят қилди, бизга Язид ибн Зурайъ ривоят қилди, бизга Саид ибн Абу Аруба Қатодадан, у Солиҳ Абул-Халидан, у Абу Алқама ал-Ҳошимийдан, у Абу Саид ал-Худрийдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Ҳунайн куни Автосга бир қўшин юборди, улар душман билан учрашиб, жанг қилди ва уларнинг устидан ғолиб келди ҳамда улардан асир (аёллар) олдилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шерикларидан баъзилари — уларнинг (асир аёлларнинг) мушрик эрлари сабабли — уларга яқинлик қилишдан тортиндилар. Шунда Аллаҳ азза ва жалла бу ҳақда: ‹Аёллардан эрли (турмуш қурган)лари (ҳам ҳаром) — магар қўлингиз остига ўтган (асир)лар бундан мустасно› (оятини) нозил қилди — яъни иддалари тугаганида, улар сизларга ҳалолдир.