حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ صَالِحٍ أَبِي الْخَلِيلِ، عَنْ أَبِي عَلْقَمَةَ الْهَاشِمِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ يَوْمَ حُنَيْنٍ بَعْثًا إِلَى أَوْطَاسٍ فَلَقُوا عَدُوَّهُمْ فَقَاتَلُوهُمْ فَظَهَرُوا عَلَيْهِمْ وَأَصَابُوا لَهُمْ سَبَايَا فَكَأَنَّ أُنَاسًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَحَرَّجُوا مِنْ غِشْيَانِهِنَّ مِنْ أَجْلِ أَزْوَاجِهِنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى فِي ذَلِكَ { وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ النِّسَاءِ إِلاَّ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ } أَىْ فَهُنَّ لَهُمْ حَلاَلٌ إِذَا انْقَضَتْ عِدَّتُهُنَّ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Умар ибн Майсара ривоят қилди, бизга Язид ибн Зурайъ ривоят қилди, бизга Саид ривоят қилди, Қатодадан, у Солиҳ Абу ал-Халилдан, у Абу Алқама ал-Ҳошимийдан, у Абу Саид ал-Худрийдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Ҳунайн куни Автосга бир қўшин юборди. Улар душманларига дуч келдилар, улар билан жанг қилдилар, уларнинг устидан ғолиб бўлиб, улардан асиралар олдилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобаларидан баъзилар мушриклардан бўлган эрлари сабабли улар билан яқинлик қилишдан тортинишди. Шунда Аллаҳ таоло шу ҳақида нозил қилди: ‹Ва аёллардан эрли бўлганлар (сизга ҳаром), қўл остингиздагилар (асиралар) мустасно› — яъни иддалари тугагач, улар улар учун ҳалол.