حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا مِسْكِينٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ فِي غَزْوَةٍ فَرَأَى امْرَأَةً مُجِحًّا فَقَالَ " لَعَلَّ صَاحِبَهَا أَلَمَّ بِهَا " . قَالُوا نَعَمْ . فَقَالَ " لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ أَلْعَنَهُ لَعْنَةً تَدْخُلُ مَعَهُ فِي قَبْرِهِ كَيْفَ يُوَرِّثُهُ وَهُوَ لاَ يَحِلُّ لَهُ وَكَيْفَ يَسْتَخْدِمُهُ وَهُوَ لاَ يَحِلُّ لَهُ " .
Бизга ан-Нуфайлий ривоят қилди, бизга Мискин ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, Язид ибн Хумайрдан, у Абдурраҳмон ибн Жубайр ибн Нуфайрдан, у отасидан, у Абу ад-Дардодан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир ғазотда эди, ҳомиладор бир аёлни кўриб: «Эҳтимол унинг эгаси унга яқинлик қилгандир» деди. Улар: ‹Ҳа› дедилар. Шунда у деди: «Мен унга унинг қабрига кирадиган лаънат айтишни қасд қилдим — қандай қилиб унга (ҳомилага) мерос қолдиради-ю, ҳолбуки у (бола) унга ҳалол эмас; қандай қилиб уни хизматга олади-ю, ҳолбуки у унга ҳалол эмас?»