وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ جُبَيْرٍ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ أَتَى بِامْرَأَةٍ مُجِحٍّ عَلَى بَابِ فُسْطَاطٍ فَقَالَ " لَعَلَّهُ يُرِيدُ أَنْ يُلِمَّ بِهَا " . فَقَالُوا نَعَمْ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ أَلْعَنَهُ لَعْنًا يَدْخُلُ مَعَهُ قَبْرَهُ كَيْفَ يُوَرِّثُهُ وَهُوَ لاَ يَحِلُّ لَهُ كَيْفَ يَسْتَخْدِمُهُ وَهُوَ لاَ يَحِلُّ لَهُ " .
Ва менга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба Язид ибн Хумайрдан ривоят қилди, у деди: Мен Абдурраҳмон ибн Жубайрни отасидан, у Абуд-Дардодан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилаётганини эшитдим: У чодир эшигида ҳомиласи катта (туғиш арафасидаги) бир аёлни (кўрди ва): «Шояд у (асир эгаси) унга яқинлик қилмоқчидир?» деди. Улар: «Ҳа» дедилар. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мен уни — у билан бирга қабрига кирадиган лаънат билан — лаънатлашни қасд қилдим: у (туғилган болани) қандай меросхўр қилади, ҳолбуки у (бола) унга ҳалол эмас?! Уни қандай (қул қилиб) ишлатади, ҳолбуки у унга ҳалол эмас?!» деди.