أَخْبَرَنَا عُتْبَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمَرْوَزِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، - وَهُوَ ابْنُ أَنَسٍ - عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنِ الْمِقْدَادِ بْنِ الأَسْوَدِ، أَنَّ عَلِيًّا، أَمَرَهُ أَنْ يَسْأَلَ، رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الرَّجُلِ إِذَا دَنَا مِنْ أَهْلِهِ فَخَرَجَ مِنْهُ الْمَذْىُ مَاذَا عَلَيْهِ فَإِنَّ عِنْدِي ابْنَتَهُ وَأَنَا أَسْتَحِي أَنْ أَسَأَلَهُ فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ " إِذَا وَجَدَ أَحَدُكُمْ ذَلِكَ فَلْيَنْضَحْ فَرْجَهُ وَيَتَوَضَّأْ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ " .
Бизга Утба ибн Абдуллаҳ ал-Марвазий, Моликдан — у ибн Анас — у Абун-Назрдан, у Сулаймон ибн Ясордан, у ал-Миқдод ибнул-Асваддан (ривоят қилдики), Али унга буюрдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан: «Бир киши аҳлига яқинлашиб, ундан мази чиқса, унинг зиммасига нима (вожиб бўлади)? Чунки (Набийнинг) қизи менинг никоҳимда ва мен ундан сўрашга уяламан,» деб сўрагин. Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шуни сўрадим, У: «Бирингиз буни топса (ҳис қилса), авратига сув сепсин ва намоз учун таҳорат қилганидек таҳорат қилсин,» дедилар.