حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ كَانَ لَهُ شَرِيكٌ فِي رَبْعَةٍ أَوْ نَخْلٍ فَلَيْسَ لَهُ أَنْ يَبِيعَ حَتَّى يُؤْذِنَ شَرِيكَهُ فَإِنْ رَضِيَ أَخَذَ وَإِنْ كَرِهَ تَرَكَ " .
Бизга Аҳмад ибн Юнус ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Абуз-Зубайр Жобирдан ривоят қилди, (ҳ) бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, бизга Абу Хайсама Абуз-Зубайрдан, у Жобирдан хабар берди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Кимнинг ҳовли ёки хурмозорда шериги бўлса, шеригига билдирмагунча сотиши дуруст эмас. Агар (шериги) рози бўлса, олади; агар ёқтирмаса, тарк қилади.»
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ نُمَيْرٍ - قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالشُّفْعَةِ فِي كُلِّ شِرْكَةٍ لَمْ تُقْسَمْ رَبْعَةٍ أَوْ حَائِطٍ . لاَ يَحِلُّ لَهُ أَنْ يَبِيعَ حَتَّى يُؤْذِنَ شَرِيكَهُ فَإِنْ شَاءَ أَخَذَ وَإِنْ شَاءَ تَرَكَ فَإِذَا بَاعَ وَلَمْ يُؤْذِنْهُ فَهْوَ أَحَقُّ بِهِ .
Бизга Абу Бакр ибн Абий Шайба, Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Нумайр ва Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилди — лафз ибн Нумайрники — Ишоқ «хабар берди» деди, қолган иккиси «ривоят қилди» деди: Бизга Абдуллаҳ ибн Идрис ривоят қилди, бизга ибн Журайж Абуз-Зубайрдан, у Жобирдан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам тақсим қилинмаган ҳар бир муштарак — ҳовли ёки боғ — да шуфъа (сотиб олиш ҳуқуқи)ни ҳукм қилдилар. Шеригига билдирмагунча сотиши ҳалол эмас. Агар хоҳласа, олади; хоҳласа, тарк қилади. Агар сотса-ю унга билдирмаса, у (шерик) унга ҳақлироқдир.
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَنَّ أَبَا الزُّبَيْرِ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الشُّفْعَةُ فِي كُلِّ شِرْكٍ فِي أَرْضٍ أَوْ رَبْعٍ أَوْ حَائِطٍ لاَ يَصْلُحُ أَنْ يَبِيعَ حَتَّى يَعْرِضَ عَلَى شَرِيكِهِ فَيَأْخُذَ أَوْ يَدَعَ فَإِنْ أَبَى فَشَرِيكُهُ أَحَقُّ بِهِ حَتَّى يُؤْذِنَهُ " .
Менга Абут-Тоҳир ривоят қилди, бизга ибн Ваҳб ибн Журайждан хабар берди: Абуз-Зубайр унга хабар бердики, у Жобир ибн Абдуллаҳнинг шундай деганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Шуфъа ер, ҳовли ёки боғдаги ҳар бир муштаракликда бўлади. Шеригига таклиф қилмагунча — токи у олсин ёки тарк этсин — сотиши дуруст эмас. Агар (шерик) бош тортса, шериги унга таклиф қилмагунча унга ҳақлироқдир.»
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ عَدْوَى وَلاَ طِيَرَةَ وَلاَ غُولَ " .
Бизга Аҳмад ибн Юнус ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Абу Зубайр Жобирдан ривоят қилди. (ҳ) Ва бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, бизга Абу Хайсама Абу Зубайрдан, у Жобирдан хабар бердики, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Юқумлилик йўқ, қуш учириб фол очиш йўқ, ғул (жин шумлиги) йўқ», — дедилар.