حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَمُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، قَالاَ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، - وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى - ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ، أَخْبَرَهُ أَنَّ رَجُلاً اطَّلَعَ فِي جُحْرٍ فِي بَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِدْرًى يَحُكُّ بِهِ رَأْسَهُ فَلَمَّا رَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَوْ أَعْلَمُ أَنَّكَ تَنْظُرُنِي لَطَعَنْتُ بِهِ فِي عَيْنِكَ " . وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا جُعِلَ الإِذْنُ مِنْ أَجْلِ الْبَصَرِ " .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ва Муҳаммад ибн Румҳ ривоят қилиб, улар: бизга Лайс хабар берди — лафз Яҳёники — дедилар. (ҳ) Бизга яна Қутайба ибн Саъид ривоят қилди, бизга Лайс Ибн Шиҳобдан ривоят қилди: Саҳл ибн Саъд ас-Соидий унга хабар бердики, бир киши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг эшигидаги тешикдан ичкарига қаради, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг қўлида эса бошини қашийдиган тароғи (мизро) бор эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни кўрганда: «Агар мен сени менга қараб турганингни билганимда, буни кўзингга санчган бўлардим», деди. Ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Изн сўраш фақат кўриш (нигоҳ) сабабли жорий қилинган», деди.
وَحَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّأَخْبَرَهُ أَنَّ رَجُلاً اطَّلَعَ مِنْ جُحْرٍ فِي بَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِدْرًى يُرَجِّلُ بِهِ رَأْسَهُ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ أَعْلَمُ أَنَّكَ تَنْظُرُ طَعَنْتُ بِهِ فِي عَيْنِكَ إِنَّمَا جَعَلَ اللَّهُ الإِذْنَ مِنْ أَجْلِ الْبَصَرِ " .
Менга яна Ҳармала ибн Яҳё ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб хабар берди, менга Юнус Ибн Шиҳобдан хабар берди, у унга хабар берди: Бир киши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг эшигидаги тешикдан қаради, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг қўлида эса бошини тараётган тароғи (мизро) бор эди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Агар мен сени қараб турганингни билганимда, буни кўзингга санчган бўлардим. Аллаҳ изн сўрашни фақат кўриш (нигоҳ) сабабли жорий қилди», деди.
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، كِلاَهُمَا عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَ حَدِيثِ اللَّيْثِ وَيُونُسَ .
Бизга яна Абу Бакр ибн Абу Шайба, Амр ан-Ноқид, Зуҳайр ибн Ҳарб ва Ибн Абу Умар ривоят қилиб, улар: бизга Суфён ибн Уяйна ривоят қилди, дедилар. (ҳ) Бизга яна Абу Комил ал-Жаҳдарий ривоят қилди, бизга Абдулвоҳид ибн Зиёд ривоят қилди, бизга Маъмар ривоят қилди — иккаласи Зуҳрийдан, у Саҳл ибн Саъддан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан Лайс ва Юнуснинг ҳадисига ўхшашини ривоят қилди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو كَامِلٍ فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ - وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى وَأَبِي كَامِلٍ - قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عُبَيْدِ، اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَجُلاً، اطَّلَعَ مِنْ بَعْضِ حُجَرِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ إِلَيْهِ بِمِشْقَصٍ أَوْ مَشَاقِصَ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْتِلُهُ لِيَطْعُنَهُ .
Бизга Яҳё ибн Яҳё, Абу Комил Фузайл ибн Ҳусайн ва Қутайба ибн Саъид — лафз Яҳё ва Абу Комилники — ривоят қилди. Яҳё: «Бизга хабар берди», деди, қолган иккиси эса: «Бизга ривоят қилди», дедилар — Ҳаммод ибн Зайд Убайдуллаҳ ибн Абу Бакрдан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилди: Бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳужраларидан бирининг (тешигидан) қаради. Шунда у (Набий) унга қараб мишқас ёки машоқис (найза учлари) билан турди. «Гўё мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни уни санчиш учун писиб яқинлашаётганини кўриб тургандекман.»
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنِ اطَّلَعَ فِي بَيْتِ قَوْمٍ بِغَيْرِ إِذْنِهِمْ فَقَدْ حَلَّ لَهُمْ أَنْ يَفْقَئُوا عَيْنَهُ " .
Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Жарир Суҳайлдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У деди: «Ким бир қавмнинг уйига уларнинг изни бўлмасдан қараса, уларга унинг кўзини чиқариб ташлаш ҳалол бўлади.»
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَوْ أَنَّ رَجُلاً اطَّلَعَ عَلَيْكَ بِغَيْرِ إِذْنٍ فَخَذَفْتَهُ بِحَصَاةٍ فَفَقَأْتَ عَيْنَهُ مَا كَانَ عَلَيْكَ مِنْ جُنَاحٍ " .
Бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, бизга Суфён Абу Зиноддан, у Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Агар бир киши сенга изн сўрамасдан қараса, сен унга бир тош отиб, кўзини чиқариб ташласанг, сенга ҳеч қандай гуноҳ бўлмайди», деди.