وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ - وَاللَّفْظُ لأَبِي كُرَيْبٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَرْقِي بِهَذِهِ الرُّقْيَةِ " أَذْهِبِ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ بِيَدِكَ الشِّفَاءُ لاَ كَاشِفَ لَهُ إِلاَّ أَنْتَ " .
Яна бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Абу Курайб — лафз Абу Курайбники — ривоят қилиб: бизга Ибн Нумайр ривоят қилди, бизга Ҳишом, отасидан, у Оишадан ривоят қилди, дедилар: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мана бу руқя билан руқя қилар эдилар: «Касалликни кет, эй одамлар Робби, шифо Сенинг қўлингдадир, уни Сендан бошқа ҳеч ким кетказа олмайди».
وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، كِلاَهُمَا عَنْ هِشَامٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ .
Яна бизга Абу Курайб ривоят қилди, бизга Абу Усома ривоят қилди; (ҳ) яна бизга Исъҳоқ ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Ийсо ибн Юнус хабар берди — иккаласи Ҳишомдан, шу иснод билан унинг мисли (ривоят қилди).
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ، زُهَيْرٌ - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اشْتَكَى مِنَّا إِنْسَانٌ مَسَحَهُ بِيَمِينِهِ ثُمَّ قَالَ " أَذْهِبِ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا " . فَلَمَّا مَرِضَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَثَقُلَ أَخَذْتُ بِيَدِهِ لأَصْنَعَ بِهِ نَحْوَ مَا كَانَ يَصْنَعُ فَانْتَزَعَ يَدَهُ مِنْ يَدِي ثُمَّ قَالَ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَاجْعَلْنِي مَعَ الرَّفِيقِ الأَعْلَى " . قَالَتْ فَذَهَبْتُ أَنْظُرُ فَإِذَا هُوَ قَدْ قَضَى .
Бизга Зуҳайр ибн Ҳарб ва Исъҳоқ ибн Иброҳим ривоят қилдилар; Исъҳоқ: «хабар берди» деди, Зуҳайр эса — лафз уники — «ривоят қилди» деди: бизга Жарир, Аъмашдан, у Абуз-Зуҳодан, у Масруқдан, у Оишадан ривоят қилди: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам биздан бирор инсон оғриб қолса, уни ўнг қўллари билан силаб, сўнг: «Касалликни кет, эй одамлар Робби, Сен шифо бер, Сен Шифо берувчисан, Сенинг шифойингдан бошқа шифо йўқ, ҳеч қандай касаллик қолдирмайдиган шифо (бер)» дер эдилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам касал бўлиб оғирлашганларида, мен у қилиб турган нарсага ўхшатиб қилиш учун қўлларидан ушладим, У эса қўлини қўлимдан тортиб олди, сўнг: «Аллаҳим, мени мағфират қил ва мени аъло Рафиқ (дўст)лар билан бирга қил» дедилар. (Оиша) деди: Мен қараб тургандим, қарасам, У жони узилибди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، ح حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، ح حَدَّثَنِي بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ، بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، كِلاَهُمَا عَنْ شُعْبَةَ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ خَلاَّدٍ قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، - وَهُوَ الْقَطَّانُ - عَنْ سُفْيَانَ، كُلُّ هَؤُلاَءِ عَنِ الأَعْمَشِ، بِإِسْنَادِ جَرِيرٍ . فِي حَدِيثِ هُشَيْمٍ وَشُعْبَةَ مَسَحَهُ بِيَدِهِ . قَالَ وَفِي حَدِيثِ الثَّوْرِيِّ مَسَحَهُ بِيَمِينِهِ . وَقَالَ فِي عَقِبِ حَدِيثِ يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ عَنِ الأَعْمَشِ قَالَ فَحَدَّثْتُ بِهِ مَنْصُورًا فَحَدَّثَنِي عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ بِنَحْوِهِ .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, бизга Ҳушайм хабар берди; (ҳ) бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Абу Курайб ривоят қилиб: бизга Абу Муовия ривоят қилди, дедилар; (ҳ) менга Бишр ибн Холид ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди; (ҳ) яна бизга Ибн Башшор ривоят қилди, бизга Ибн Абу Адий ривоят қилди — иккаласи Шуъбадан; (ҳ) яна бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Абу Бакр ибн Халлод ривоят қилиб: бизга Яҳё — у Қаттондир — Суфёндан ривоят қилди, дедилар — буларнинг ҳаммаси Аъмашдан, Жарирнинг исноди билан. Ҳушайм ва Шуъбанинг ҳадисида: «уни қўли билан силаб» (дейилган). (Рови) деди: Саврийнинг ҳадисида эса «уни ўнг қўли билан силаб» (дейилган). Ва Яҳёнинг Суфёндан, у Аъмашдан (қилган) ҳадиси охирида дедики: Мен буни Мансурга ривоят қилдим, у эса менга Иброҳимдан, у Масруқдан, у Оишадан шунга ўхшаш ривоят қилди.
وَحَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا عَادَ مَرِيضًا يَقُولُ " أَذْهِبِ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ اشْفِهِ أَنْتَ الشَّافِي لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا " .
Яна бизга Шайбон ибн Фаррух ривоят қилди, бизга Абу Авона, Мансурдан, у Иброҳимдан, у Масруқдан, у Оишадан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам касални йўқлаганларида: «Касалликни кет, эй одамлар Робби, уни шифо бер, Сен Шифо берувчисан, Сенинг шифойингдан бошқа шифо йўқ, ҳеч қандай касаллик қолдирмайдиган шифо (бер)» дер эдилар.
وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَتَى الْمَرِيضَ يَدْعُو لَهُ قَالَ " أَذْهِبِ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا " . وَفِي رِوَايَةِ أَبِي بَكْرٍ فَدَعَا لَهُ وَقَالَ " وَأَنْتَ الشَّافِي " .
Яна бизга буни Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилиб: бизга Жарир, Мансурдан, у Абуз-Зуҳодан, у Масруқдан, у Оишадан ривоят қилди, дедилар: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам касалнинг олдига келганларида унга дуо қилиб: «Касалликни кет, эй одамлар Робби, Сен шифо бер, Сен Шифо берувчисан, Сенинг шифойингдан бошқа шифо йўқ, ҳеч қандай касаллик қолдирмайдиган шифо (бер)» дер эдилар. Абу Бакрнинг ривоятида: «У унга дуо қилди ва: ‹Сен Шифо берувчисан› деди» (дейилган).
وَحَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ زَكَرِيَّاءَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، وَمُسْلِمُ بْنُ صُبَيْحٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِ حَدِيثِ أَبِي عَوَانَةَ وَجَرِيرٍ .
Яна менга Қосим ибн Закариё ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ ибн Муса, Исроилдан, у Мансурдан, у Иброҳимдан, ва Муслим ибн Субайҳ, Масруқдан, у Оишадан ривоят қилди: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам... деб Абу Авона ва Жарирнинг ҳадиси мисли (ривоят қилди).