حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ مَعَ إِحْدَى نِسَائِهِ فَمَرَّ بِهِ رَجُلٌ فَدَعَاهُ فَجَاءَ فَقَالَ " يَا فُلاَنُ هَذِهِ زَوْجَتِي فُلاَنَةُ " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ كُنْتُ أَظُنُّ بِهِ فَلَمْ أَكُنْ أَظُنُّ بِكَ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الشَّيْطَانَ يَجْرِي مِنَ الإِنْسَانِ مَجْرَى الدَّمِ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ибн Қаънаб ривоят қилди: бизга Ҳаммод ибн Салама Собит ал-Бунонийдан, у Анасдан ривоят қилди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам аёлларидан бири билан бирга эди. Унинг ёнидан бир киши ўтди, у уни чақирди, у келди. У: «Эй фалон, бу менинг аёлим фалона» деди. У: «Эй Расулуллаҳ, мен ҳар ким ҳақида (ёмон) гумон қилсам ҳам, сиз ҳақингизда гумон қилмас эдим» деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта шайтон инсонда қоннинг оқишидек (яъни қон томирлари бўйлаб) юради» деди.
وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، - وَتَقَارَبَا فِي اللَّفْظِ - قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَىٍّ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مُعْتَكِفًا فَأَتَيْتُهُ أَزُورُهُ لَيْلاً فَحَدَّثْتُهُ ثُمَّ قُمْتُ لأَنْقَلِبَ فَقَامَ مَعِيَ لِيَقْلِبَنِي . وَكَانَ مَسْكَنُهَا فِي دَارِ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ فَمَرَّ رَجُلاَنِ مِنَ الأَنْصَارِ فَلَمَّا رَأَيَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَسْرَعَا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " عَلَى رِسْلِكُمَا إِنَّهَا صَفِيَّةُ بِنْتُ حُيَىٍّ " . فَقَالاَ سُبْحَانَ اللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " إِنَّ الشَّيْطَانَ يَجْرِي مِنَ الإِنْسَانِ مَجْرَى الدَّمِ وَإِنِّي خَشِيتُ أَنْ يَقْذِفَ فِي قُلُوبِكُمَا شَرًّا " . أَوْ قَالَ " شَيْئًا " .
Ва бизга Ишоқ ибн Иброҳим ва Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди — лафзда бир-бирига яқин — улар: бизга Абдурраззоқ хабар берди: бизга Маъмар Зуҳрийдан, у Алий ибн Ҳусайндан, у Сафийя бинт Ҳуяйдан хабар берди, дедилар. У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам иътикофда эди. Мен уни зиёрат қилиш учун кечаси келдим ва у билан суҳбатлашдим, сўнг қайтиб кетмоқчи бўлиб турдим. У мени кузатиб қўйиш учун мен билан турди. Унинг маскани Усома ибн Зайд уйида эди. Шунда ансорлардан икки киши ўтди. Улар Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни кўришганда, шошиб ўтиб кетишди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Шошилманглар, бу Сафийя бинт Ҳуяйдир» деди. Улар: «Субҳоналлаҳ, эй Расулуллаҳ!» дедилар. У: «Албатта шайтон инсонда қоннинг оқишидек юради, мен икковингизнинг қалбига бирор ёмонлик солиб қўйишидан қўрқдим» деди. Ёки «бирор нарса» деди.
وَحَدَّثَنِيهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ، أَخْبَرَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُسَيْنٍ، أَنَّ صَفِيَّةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا جَاءَتْ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تَزُورُهُ فِي اعْتِكَافِهِ فِي الْمَسْجِدِ فِي الْعَشْرِ الأَوَاخِرِ مِنْ رَمَضَانَ فَتَحَدَّثَتْ عِنْدَهُ سَاعَةً ثُمَّ قَامَتْ تَنْقَلِبُ وَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقْلِبُهَا . ثُمَّ ذَكَرَ بِمَعْنَى حَدِيثِ مَعْمَرٍ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الشَّيْطَانَ يَبْلُغُ مِنَ الإِنْسَانِ مَبْلَغَ الدَّمِ " . وَلَمْ يَقُلْ " يَجْرِي " .
Ва буни менга Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон ад-Доримий ривоят қилди: бизга Абулямон хабар берди: бизга Шуайб Зуҳрийдан хабар берди: бизга Алий ибн Ҳусайн хабар берди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг аёли Сафийя унга хабар бердики, у Рамазоннинг охирги ўн кунлигида масжиддаги иътикофида Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни зиёрат қилиш учун келди. У ҳузурида бир соатча суҳбатлашди, сўнг қайтиб кетиш учун турди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳам уни кузатиб қўйиш учун турди. Сўнг у Маъмарнинг ҳадиси маъносида зикр қилди. Фақат у шундай деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта шайтон инсондан қон (етадиган) жойгача етади» деди ва «юради» демади.