باب طِيبِ رَائِحَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَلِينِ مَسِّهِ وَالتَّبَرُّكِ بِمَسْحِهِ .
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ حَمَّادِ بْنِ طَلْحَةَ الْقَنَّادُ، حَدَّثَنَا أَسْبَاطٌ، - وَهُوَ ابْنُ نَصْرٍ الْهَمْدَانِيُّ - عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَةَ الأُولَى ثُمَّ خَرَجَ إِلَى أَهْلِهِ وَخَرَجْتُ مَعَهُ فَاسْتَقْبَلَهُ وِلْدَانٌ فَجَعَلَ يَمْسَحُ خَدَّىْ أَحَدِهِمْ وَاحِدًا وَاحِدًا - قَالَ - وَأَمَّا أَنَا فَمَسَحَ خَدِّي - قَالَ - فَوَجَدْتُ لِيَدِهِ بَرْدًا أَوْ رِيحًا كَأَنَّمَا أَخْرَجَهَا مِنْ جُؤْنَةِ عَطَّارٍ .
Бизга Амр ибн Ҳаммод ибн Талҳа Қаннод ривоят қилди, бизга Асбот — у ибн Наср Ҳамдоний — ривоят қилди, у Симокдан, у Жобир ибн Самурадан, у деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга пешин (яъни аввалги) намозни ўқидим, сўнг у киши оилалари томон чиқдилар, мен ҳам у киши билан чиқдим. У кишини болалар кутиб олдилар, у киши уларнинг ҳар бирининг юзларини бирма-бир силай бошладилар. (Жобир) деди: Менга келсак, у киши менинг юзимни силаладилар. (Жобир) деди: Мен у кишининг қўлларида гўё атторнинг идишидан чиқариб олганга ўхшаш салқинлик ёки хушбўйлик топдим.
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا هَاشِمٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْقَاسِمِ - حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، - وَهُوَ ابْنُ الْمُغِيرَةِ - عَنْ ثَابِتٍ، قَالَ أَنَسٌ مَا شَمِمْتُ عَنْبَرًا قَطُّ وَلاَ مِسْكًا وَلاَ شَيْئًا أَطْيَبَ مِنْ رِيحِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ مَسِسْتُ شَيْئًا قَطُّ دِيبَاجًا وَلاَ حَرِيرًا أَلْيَنَ مَسًّا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Яна бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Жаъфар ибн Сулаймон ривоят қилди, у Собитдан, у Анасдан. (ҳ) Яна менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди — матн уники — бизга Ҳошим — яъни ибн Қосим — ривоят қилди, бизга Сулаймон — у ибн Муғийра — ривоят қилди, у Собитдан, Анас деди: Мен ҳеч қачон Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳидларидан кўра хушбўйроқ анбарни ҳам, мискни ҳам, бирор нарсани ҳам ҳидламаганман. Ва мен ҳеч қачон Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг (баданларидан) кўра юмшоқроқ дибожни ҳам, ипакни ҳам ушлаб кўрмаганман.
وَحَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ صَخْرٍ الدَّارِمِيُّ، حَدَّثَنَا حَبَّانٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَزْهَرَ اللَّوْنِ كَأَنَّ عَرَقَهُ اللُّؤْلُؤُ إِذَا مَشَى تَكَفَّأَ وَلاَ مَسِسْتُ دِيبَاجَةً وَلاَ حَرِيرَةً أَلْيَنَ مِنْ كَفِّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ شَمَمْتُ مِسْكَةً وَلاَ عَنْبَرَةً أَطْيَبَ مِنْ رَائِحَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Яна менга Аҳмад ибн Саид ибн Сахр Дорамий ривоят қилди, бизга Ҳаббон ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди, бизга Собит ривоят қилди, у Анасдан, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ёруғ рангли эдилар, терлари гўё марвариддек эди. Юрганларида бир оз олдинга эгилиб юрардилар. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг кафтларидан кўра юмшоқроқ дибожни ҳам, ипакни ҳам ушламаганман, ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳидларидан кўра хушбўйроқ мискни ҳам, анбарни ҳам ҳидламаганман.