Нубувват муҳри, унинг сифати ва танадаги ўрни

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكٍ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ سَمُرَةَ، قَالَ رَأَيْتُ خَاتِمًا فِي ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَأَنَّهُ بَيْضَةُ حَمَامٍ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Мусанно ривоят қилиб: Бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилиб: Бизга Шуъба Симокдан ривоят қилиб деди: Мен Жобир ибн Самурани шундай деганини эшитдим: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг елкаларида гўё каптар тухумидай муҳрни кўрдим.

وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا حَسَنُ بْنُ صَالِحٍ، عَنْ سِمَاكٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ ‏.‏

Ва бизга Ибн Нумайр ривоят қилиб: Бизга Убайдуллаҳ ибн Мусо ривоят қилиб: Бизга Ҳасан ибн Солиҳ Симокдан шу иснод билан худди шундай хабар берди.

وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، - وَهُوَ ابْنُ إِسْمَاعِيلَ - عَنِ الْجَعْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ سَمِعْتُ السَّائِبَ بْنَ يَزِيدَ، يَقُولُ ذَهَبَتْ بِي خَالَتِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنَ أُخْتِي وَجِعٌ ‏.‏ فَمَسَحَ رَأْسِي وَدَعَا لِي بِالْبَرَكَةِ ثُمَّ تَوَضَّأَ فَشَرِبْتُ مِنْ وَضُوئِهِ ثُمَّ قُمْتُ خَلْفَ ظَهْرِهِ فَنَظَرْتُ إِلَى خَاتِمِهِ بَيْنَ كَتِفَيْهِ مِثْلَ زِرِّ الْحَجَلَةِ ‏.‏

Ва бизга Қутайба ибн Саъид ва Муҳаммад ибн Аббод ривоят қилиб, иккаласи: Бизга Ҳотим — яъни ибн Исмоил — Жаъд ибн Абдурраҳмондан ривоят қилиб деди: Мен Соиб ибн Язидни шундай деганини эшитдим: Холам мени Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига олиб борди ва: «Эй Аллаҳнинг Расули, жияним касал» деди. У зот бошимни сийпаладилар ва менга барака тилаб дуо қилдилар. Сўнг таҳорат олдилар, мен у зотнинг таҳорат сувидан ичдим. Сўнг орқаларида турдим ва икки елкалари орасидаги муҳрни кўрдим, у худди каптар тухуми катталигидаги тугмадай эди.

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ، ح وَحَدَّثَنِي سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، كِلاَهُمَا عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، ح وَحَدَّثَنِي حَامِدُ بْنُ عُمَرَ الْبَكْرَاوِيُّ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، - يَعْنِي ابْنَ زِيَادٍ - حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَ، قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَأَكَلْتُ مَعَهُ خُبْزًا وَلَحْمًا - أَوْ قَالَ ثَرِيدًا - قَالَ فَقُلْتُ لَهُ أَسْتَغْفَرَ لَكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَ نَعَمْ وَلَكَ ثُمَّ تَلاَ هَذِهِ الآيَةَ ‏{‏ وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ‏}‏ قَالَ ثُمَّ دُرْتُ خَلْفَهُ فَنَظَرْتُ إِلَى خَاتَمِ النُّبُوَّةِ بَيْنَ كَتِفَيْهِ عِنْدَ نَاغِضِ كَتِفِهِ الْيُسْرَى جُمْعًا عَلَيْهِ خِيلاَنٌ كَأَمْثَالِ الثَّآلِيلِ ‏.‏

Бизга Абу Комил ривоят қилиб: Бизга Ҳаммод, яъни ибн Зайд ривоят қилди, (ҳ) ва менга Сувайд ибн Саъид ривоят қилиб: Бизга Али ибн Мусъҳир ривоят қилиб, иккаласи Осим Аҳвалдан, (ҳ) ва менга Ҳомид ибн Умар Бакровий — лафз унга тегишли — ривоят қилиб: Бизга Абдул-Воҳид, яъни ибн Зиёд ривоят қилиб: Бизга Осим Абдуллаҳ ибн Саржисдан ривоят қилиб деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни кўрдим ва у зот билан нон ва гўшт — ёки тарид деди — едим. Мен унга: «Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам сенга мағфират сўрадими?» дедим. У: «Ҳа, ва сенга ҳам» деди. Сўнг бу оятни ўқиди: «Ва ўз гуноҳинг учун, мўмин эркаклар ва мўмина аёллар учун мағфират сўра». У деди: Сўнг мен у зотнинг орқаларига ўтдим ва икки елкалари орасида, чап елкасининг қирраси ёнида нубувват муҳрини кўрдим, у тўпланган, устида сугаллар каби холлар бор эди.