حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ، ح وَحَدَّثَنِي سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، كِلاَهُمَا عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، ح وَحَدَّثَنِي حَامِدُ بْنُ عُمَرَ الْبَكْرَاوِيُّ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، - يَعْنِي ابْنَ زِيَادٍ - حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَ، قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَأَكَلْتُ مَعَهُ خُبْزًا وَلَحْمًا - أَوْ قَالَ ثَرِيدًا - قَالَ فَقُلْتُ لَهُ أَسْتَغْفَرَ لَكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَ نَعَمْ وَلَكَ ثُمَّ تَلاَ هَذِهِ الآيَةَ { وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ} قَالَ ثُمَّ دُرْتُ خَلْفَهُ فَنَظَرْتُ إِلَى خَاتَمِ النُّبُوَّةِ بَيْنَ كَتِفَيْهِ عِنْدَ نَاغِضِ كَتِفِهِ الْيُسْرَى جُمْعًا عَلَيْهِ خِيلاَنٌ كَأَمْثَالِ الثَّآلِيلِ .
Бизга Абу Комил ривоят қилиб: Бизга Ҳаммод, яъни ибн Зайд ривоят қилди, (ҳ) ва менга Сувайд ибн Саъид ривоят қилиб: Бизга Али ибн Мусъҳир ривоят қилиб, иккаласи Осим Аҳвалдан, (ҳ) ва менга Ҳомид ибн Умар Бакровий — лафз унга тегишли — ривоят қилиб: Бизга Абдул-Воҳид, яъни ибн Зиёд ривоят қилиб: Бизга Осим Абдуллаҳ ибн Саржисдан ривоят қилиб деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни кўрдим ва у зот билан нон ва гўшт — ёки тарид деди — едим. Мен унга: «Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам сенга мағфират сўрадими?» дедим. У: «Ҳа, ва сенга ҳам» деди. Сўнг бу оятни ўқиди: «Ва ўз гуноҳинг учун, мўмин эркаклар ва мўмина аёллар учун мағфират сўра». У деди: Сўнг мен у зотнинг орқаларига ўтдим ва икки елкалари орасида, чап елкасининг қирраси ёнида нубувват муҳрини кўрдим, у тўпланган, устида сугаллар каби холлар бор эди.