حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْسَ بِالطَّوِيلِ الْبَائِنِ وَلاَ بِالْقَصِيرِ وَلَيْسَ بِالأَبْيَضِ الأَمْهَقِ وَلاَ بِالآدَمِ وَلاَ بِالْجَعْدِ الْقَطَطِ وَلاَ بِالسَّبِطِ بَعَثَهُ اللَّهُ عَلَى رَأْسِ أَرْبَعِينَ سَنَةً فَأَقَامَ بِمَكَّةَ عَشْرَ سِنِينَ وَبِالْمَدِينَةِ عَشْرَ سِنِينَ وَتَوَفَّاهُ اللَّهُ عَلَى رَأْسِ سِتِّينَ سَنَةً وَلَيْسَ فِي رَأْسِهِ وَلِحْيَتِهِ عِشْرُونَ شَعْرَةً بَيْضَاءَ .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилиб деди: Мен Моликка Рабиъа ибн Абу Абдурраҳмондан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилганини ўқиб бердим, у зот шундай деганини эшитган: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам на ўта узун, на калта эдилар, на ўта оқ-оқиш, на қора-буғдой эдилар, на ўта жингалак, на ўта текис соч эгаси эдилар. Аллаҳ у зотни қирқ ёшга тўлганда пайғамбар қилиб юборди. У зот Маккада ўн йил, Мадинада ўн йил турдилар ва Аллаҳ у зотни олтмиш ёшга тўлганда вафот эттирди. Бошлари ва соқолларида йигирмага етар-етмас оқ соч бор эди.