وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، جَمِيعًا عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، - قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، - أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي الْحَسَنُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ، عَبَّاسٍ قَالَ شَهِدْتُ صَلاَةَ الْفِطْرِ مَعَ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ فَكُلُّهُمْ يُصَلِّيهَا قَبْلَ الْخُطْبَةِ ثُمَّ يَخْطُبُ قَالَ فَنَزَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ حِينَ يُجَلِّسُ الرِّجَالَ بِيَدِهِ ثُمَّ أَقْبَلَ يَشُقُّهُمْ حَتَّى جَاءَ النِّسَاءَ وَمَعَهُ بِلاَلٌ فَقَالَ { يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا جَاءَكَ الْمُؤْمِنَاتُ يُبَايِعْنَكَ عَلَى أَنْ لاَ يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئًا} فَتَلاَ هَذِهِ الآيَةَ حَتَّى فَرَغَ مِنْهَا ثُمَّ قَالَ حِينَ فَرَغَ مِنْهَا " أَنْتُنَّ عَلَى ذَلِكِ " فَقَالَتِ امْرَأَةٌ وَاحِدَةٌ لَمْ يُجِبْهُ غَيْرُهَا مِنْهُنَّ نَعَمْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ لاَ يُدْرَى حِينَئِذٍ مَنْ هِيَ قَالَ " فَتَصَدَّقْنَ " . فَبَسَطَ بِلاَلٌ ثَوْبَهُ ثُمَّ قَالَ هَلُمَّ فِدًى لَكُنَّ أَبِي وَأُمِّي . فَجَعَلْنَ يُلْقِينَ الْفَتَخَ وَالْخَوَاتِمَ فِي ثَوْبِ بِلاَلٍ .
Ибн Аббос айтди: Мен фитр (рамазон ҳайити) намозида Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам), Абу Бакр, Умар ва Усмон билан ҳозир бўлдим; уларнинг ҳаммаси уни хутбадан олдин ўқир, кейин хутба қилар эди. (Ибн Аббос:) Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (минбардан) тушди — гўё мен унга ҳозир қараб тургандекман, у қўли билан эркакларни ўтирғизаётган пайтда; кейин юриб, уларни ёриб ўтди, то аёллар олдига келди — у билан Билол (бор эди); бас: «Ё айюҳан-Набию изо жаъакал-муъминату юбойиънака ало ан ла юшрикна биллаҳи шайъан (Эй Набий, мўмина аёллар — Аллаҳга ҳеч нарсани шерик қилмасликка сенга байъат қилиш учун — келса...)» деб мана шу оятни — уни тугатгунча — тиловат қилди; кейин уни тугатганида: «Сизлар шу устидамисизлар (шунга кўнасизларми)?» деди. Бир аёл — улардан ундан бошқаси жавоб бермади — «Ҳа, эй Аллаҳнинг Набийси» деди; ўша пайтда у ким экани билинмайди. У: «Бас садақа қилинг» деди. Бас Билол кийимини ёйди, кейин: «Келтиринглар; отам-онам сизларга фидо бўлсин» деди. Бас улар (оёқ) узукларини ва (қўл) узукларини Билолнинг кийимига ташлай бошлади.