2043-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Жума намози
وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ عَطَاءٍ، أَنَّ نَافِعَ بْنَ جُبَيْرٍ، أَرْسَلَهُ إِلَى السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ ابْنِ أُخْتِ نَمِرٍ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَلَمَّا سَلَّمَ قُمْتُ فِي مَقَامِي وَلَمْ يَذْكُرِ الإِمَامَ .
Умар ибн Ато (ривоят қилди)ки: Нофеъ ибн Жубайр уни Соиб ибн Язид — Намирнинг жияни — га жўнатди — ва ҳадисни худди шу мислида келтирди; фақат у: «(Имом) салом берганида, мен ўз ўрнимда турдим» деди ва имомни зикр қилмади.