وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، - وَهُوَ ابْنُ إِسْمَاعِيلَ - عَنِ الْجَعْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ سَمِعْتُ السَّائِبَ بْنَ يَزِيدَ، يَقُولُ ذَهَبَتْ بِي خَالَتِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنَ أُخْتِي وَجِعٌ . فَمَسَحَ رَأْسِي وَدَعَا لِي بِالْبَرَكَةِ ثُمَّ تَوَضَّأَ فَشَرِبْتُ مِنْ وَضُوئِهِ ثُمَّ قُمْتُ خَلْفَ ظَهْرِهِ فَنَظَرْتُ إِلَى خَاتِمِهِ بَيْنَ كَتِفَيْهِ مِثْلَ زِرِّ الْحَجَلَةِ .
Ва бизга Қутайба ибн Саъид ва Муҳаммад ибн Аббод ривоят қилиб, иккаласи: Бизга Ҳотим — яъни ибн Исмоил — Жаъд ибн Абдурраҳмондан ривоят қилиб деди: Мен Соиб ибн Язидни шундай деганини эшитдим: Холам мени Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига олиб борди ва: «Эй Аллаҳнинг Расули, жияним касал» деди. У зот бошимни сийпаладилар ва менга барака тилаб дуо қилдилар. Сўнг таҳорат олдилар, мен у зотнинг таҳорат сувидан ичдим. Сўнг орқаларида турдим ва икки елкалари орасидаги муҳрни кўрдим, у худди каптар тухуми катталигидаги тугмадай эди.