حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، عَنِ الْجَعْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ سَمِعْتُ السَّائِبَ بْنَ يَزِيدَ، يَقُولُ ذَهَبَتْ بِي خَالَتِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنَ أُخْتِي وَجِعٌ. فَمَسَحَ رَأْسِي، وَدَعَا لِي بِالْبَرَكَةِ، ثُمَّ تَوَضَّأَ فَشَرِبْتُ مِنْ وَضُوئِهِ، ثُمَّ قُمْتُ خَلْفَ ظَهْرِهِ، فَنَظَرْتُ إِلَى خَاتَمِهِ بَيْنَ كَتِفَيْهِ مِثْلَ زِرِّ الْحَجَلَةِ.
Қутайба ибн Саид, Ҳотимдан, у Жаъд ибн Абдураҳмондан ривоят қилади: Соиб ибн Язидни шундай деяётганини эшитдйм: Холам мени Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига олиб борди ва: Эй Расулуллаҳ, жияним касал, деди. У киши бошимни сурдилар ва мен учун барака(ли) дуо қилдилар, сўнг таҳорат олдилар, мен у кишининг таҳорат (суви)дан ичдйм, сўнг у кишининг орқаси ортида турдйм, икки кураги орасида — каклик тухумидек — муҳрини (нубувват муҳрини) кўрдйм.