حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنِ الشَّعْبِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، يَذْكُرُ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي رَكْبِهِ وَمَعِي إِدَاوَةٌ فَخَرَجَ لِحَاجَتِهِ ثُمَّ أَقْبَلَ فَتَلَقَّيْتُهُ بِالإِدَاوَةِ فَأَفْرَغْتُ عَلَيْهِ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ وَوَجْهَهُ ثُمَّ أَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ ذِرَاعَيْهِ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ مِنْ صُوفٍ مِنْ جِبَابِ الرُّومِ ضَيِّقَةُ الْكُمَّيْنِ فَضَاقَتْ فَادَّرَعَهُمَا ادِّرَاعًا ثُمَّ أَهْوَيْتُ إِلَى الْخُفَّيْنِ لأَنْزِعَهُمَا فَقَالَ لِي " دَعِ الْخُفَّيْنِ فَإِنِّي أَدْخَلْتُ الْقَدَمَيْنِ الْخُفَّيْنِ وَهُمَا طَاهِرَتَانِ " . فَمَسَحَ عَلَيْهِمَا . قَالَ أَبِي قَالَ الشَّعْبِيُّ شَهِدَ لِي عُرْوَةُ عَلَى أَبِيهِ وَشَهِدَ أَبُوهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Исо ибн Юнус ривоят қилди, менга отам ривоят қилди, у аш-Шаъбийдан, у деди: мен Урва ибн ал-Муғийра ибн Шуъбанинг отасидан зикр қилиб айтганини эшитдим, у деди: «Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан У зотнинг карвонида эдик ва мен билан сув идиши бор эди. У зот ҳожати учун чиқиб, сўнг келди, мен идиш билан У зотни кутиб олдим ва устига сув қуйдим. У икки кафтини ва юзини ювди, сўнг икки билагини чиқармоқчи бўлди, устида Рум жуббаларидан жун жубба бор эди, енги тор эди, шунинг учун у қўлларини ичкаридан чиқариб олди. Сўнг мен икки махсини ечиш учун энгашдим, У зот менга деди: ‹Махсиларни қолдир, чунки мен оёқларимни махсига тоза ҳолатда киритганман.› Сўнг улар устига масаҳ қилди.» Отам деди: аш-Шаъбий деди: Урва менга отаси ҳақида гувоҳлик берди, отаси эса Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳақида гувоҳлик берди.