Одам боласига зино ва бошқадан насибаси ёзилган

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، - وَاللَّفْظُ لإِسْحَاقَ - قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ مَا رَأَيْتُ شَيْئًا أَشْبَهَ بِاللَّمَمِ مِمَّا قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ إِنَّ اللَّهَ كَتَبَ عَلَى ابْنِ آدَمَ حَظَّهُ مِنَ الزِّنَى أَدْرَكَ ذَلِكَ لاَ مَحَالَةَ فَزِنَى الْعَيْنَيْنِ النَّظَرُ وَزِنَى اللِّسَانِ النُّطْقُ وَالنَّفْسُ تَمَنَّى وَتَشْتَهِي وَالْفَرْجُ يُصَدِّقُ ذَلِكَ أَوْ يُكَذِّبُهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ عَبْدٌ فِي رِوَايَتِهِ ابْنِ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ‏.‏

Бизга Ишоқ ибн Иброҳим ва Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди — матн Ишоқники — иккаласи деди: Бизга Абдурраззоқ хабар берди, бизга Маъмар ривоят қилди, у Ибн Товусдан, у отасидан, у Ибн Аббосдан ривоят қилдики, у деди: Мен «ламам» (кичик гуноҳ)га Абу Ҳурайра айтган нарсадан кўра ўхшашроқ бирор нарсани кўрмадим, яъни Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Албатта, Аллаҳ Одам боласига зинодан ўз улушини ёзиб қўйган, у буни шаксиз топади: кўзларнинг зиноси қарашдир, тилнинг зиноси гапиришдир, нафс орзу қилади ва хоҳлайди, фарж эса буни тасдиқлайди ёки ёлғонга чиқаради». Абд ўз ривоятида Ибн Товусдан, у отасидан: «Мен Ибн Аббосдан эшитдим» деди.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا أَبُو هِشَامٍ الْمَخْزُومِيُّ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا سُهَيْلُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ كُتِبَ عَلَى ابْنِ آدَمَ نَصِيبُهُ مِنَ الزِّنَى مُدْرِكٌ ذَلِكَ لاَ مَحَالَةَ فَالْعَيْنَانِ زِنَاهُمَا النَّظَرُ وَالأُذُنَانِ زِنَاهُمَا الاِسْتِمَاعُ وَاللِّسَانُ زِنَاهُ الْكَلاَمُ وَالْيَدُ زِنَاهَا الْبَطْشُ وَالرِّجْلُ زِنَاهَا الْخُطَا وَالْقَلْبُ يَهْوَى وَيَتَمَنَّى وَيُصَدِّقُ ذَلِكَ الْفَرْجُ وَيُكَذِّبُهُ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Ишоқ ибн Мансур ривоят қилди, бизга Абу Ҳишом ал-Махзумий хабар берди, бизга Вуҳайб ривоят қилди, бизга Суҳайл ибн Аби Солиҳ ривоят қилди, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилдики, дедилар: «Одам боласига зинодан ўз насибаси ёзилган, у буни шаксиз топади: икки кўзнинг зиноси қарашдир, икки қулокнинг зиноси тинглашдир, тилнинг зиноси сўзлашдир, қўлнинг зиноси ушлашдир, оёқнинг зиноси юришдир, қалб эса иштиёқ қилади ва орзу қилади, фарж эса буни тасдиқлайди ёки ёлғонга чиқаради».