حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا أَبُو هِشَامٍ الْمَخْزُومِيُّ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا سُهَيْلُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كُتِبَ عَلَى ابْنِ آدَمَ نَصِيبُهُ مِنَ الزِّنَى مُدْرِكٌ ذَلِكَ لاَ مَحَالَةَ فَالْعَيْنَانِ زِنَاهُمَا النَّظَرُ وَالأُذُنَانِ زِنَاهُمَا الاِسْتِمَاعُ وَاللِّسَانُ زِنَاهُ الْكَلاَمُ وَالْيَدُ زِنَاهَا الْبَطْشُ وَالرِّجْلُ زِنَاهَا الْخُطَا وَالْقَلْبُ يَهْوَى وَيَتَمَنَّى وَيُصَدِّقُ ذَلِكَ الْفَرْجُ وَيُكَذِّبُهُ " .
Бизга Ишоқ ибн Мансур ривоят қилди, бизга Абу Ҳишом ал-Махзумий хабар берди, бизга Вуҳайб ривоят қилди, бизга Суҳайл ибн Аби Солиҳ ривоят қилди, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилдики, дедилар: «Одам боласига зинодан ўз насибаси ёзилган, у буни шаксиз топади: икки кўзнинг зиноси қарашдир, икки қулокнинг зиноси тинглашдир, тилнинг зиноси сўзлашдир, қўлнинг зиноси ушлашдир, оёқнинг зиноси юришдир, қалб эса иштиёқ қилади ва орзу қилади, фарж эса буни тасдиқлайди ёки ёлғонга чиқаради».