حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، - وَاللَّفْظُ لإِسْحَاقَ - قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ مَا رَأَيْتُ شَيْئًا أَشْبَهَ بِاللَّمَمِ مِمَّا قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ كَتَبَ عَلَى ابْنِ آدَمَ حَظَّهُ مِنَ الزِّنَى أَدْرَكَ ذَلِكَ لاَ مَحَالَةَ فَزِنَى الْعَيْنَيْنِ النَّظَرُ وَزِنَى اللِّسَانِ النُّطْقُ وَالنَّفْسُ تَمَنَّى وَتَشْتَهِي وَالْفَرْجُ يُصَدِّقُ ذَلِكَ أَوْ يُكَذِّبُهُ " . قَالَ عَبْدٌ فِي رِوَايَتِهِ ابْنِ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим ва Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди — матн Ишоқники — иккаласи деди: Бизга Абдурраззоқ хабар берди, бизга Маъмар ривоят қилди, у Ибн Товусдан, у отасидан, у Ибн Аббосдан ривоят қилдики, у деди: Мен «ламам» (кичик гуноҳ)га Абу Ҳурайра айтган нарсадан кўра ўхшашроқ бирор нарсани кўрмадим, яъни Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Албатта, Аллаҳ Одам боласига зинодан ўз улушини ёзиб қўйган, у буни шаксиз топади: кўзларнинг зиноси қарашдир, тилнинг зиноси гапиришдир, нафс орзу қилади ва хоҳлайди, фарж эса буни тасдиқлайди ёки ёлғонга чиқаради». Абд ўз ривоятида Ибн Товусдан, у отасидан: «Мен Ибн Аббосдан эшитдим» деди.